“แย่แล้ว! ไอ้ผีพนันหลิวเฉิงมาแล้ว!”
เซี่ยหลานผุดลุกขึ้นจากเตียงอย่างตื่นตระหนก พอนึกถึงสารพัดวีรกรรมไร้ยางอายของอดีตสามี อารมณ์ดี ๆ ก็พลันมลายหายไป
“ฉันลงไปดูเอง!”
ลู่เสวียนเองก็ขุ่นเคืองเหมือนกัน ถูกขัดจังหวะเอาตอนนี้ ช่างหมดอารมณ์จริง ๆ!
เซี่ยหลานกดไหล่ลู่เสวียนไว้แล้วส่ายหน้า “คุณลงไปไม่ได้ ให้ฉันไปเองดีกว่า!”
ลู่เสวียนนั่งอยู่ข้างเตียง มองแผ่นหลังอันหดหู่ของเซี่ยหลานตอนเดินลงไปชั้นล่าง ในใจรู้สึกไม่สบายใจเอาเสียเลย
เขาทนให้เซี่ยหลานเผชิญหน้ากับอดีตสามีสารเลวตามลำพังไม่ได้ จึงอ้อมไปทางคลินิก เตรียมพุ่งออกไปช่วยในจังหวะเหมาะ ๆ...
“ดึกมากแล้ว ถ้ามีอะไรก็พูดกันตรงนี้เถอะ!”
เซี่ยหลานยืนขวางประตูร้านสะดวกซื้อ จ้องหลิวเฉิงอดีตสามีด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์
“เสี่ยวหลาน เรากลับมาคืนดีกันเถอะ ฉันสาบานว่าต่อไปจะไม่เล่นพนันอีกแล้ว...”
หลิวเฉิงสวมเสื้อเชิ้ตลายดอก กลิ่นเหล้าคละคลุ้ง ขณะพยายามตื๊อเซี่ยหลานไม่เลิก
เซี่ยหลานโมโห “เลิกพูดเรื่องไร้สาระพวกนี้กับฉันได้แล้ว ถ้าไม่มีธุระอะไรก็ไปซะ!”
“ทำไมไม่ให้ฉันเข้าไปล่ะ หรือว่าแอบมีชู้?”
หลิวเฉิงแสยะยิ้ม ใบหน้าเต็มไปด้วยความลามก
“ฉันไปมีชู้กับแม่แกสิ!”
เซี่ยหลานด่าออกมาอย่างเดือดดาล ยกมือขึ้นหมายจะผลักเขาให้ไปพ้น ๆ
“ไม่ให้ฉันเข้าไปก็ได้ ขอยืมเงินหน่อยสิ...”
ในที่สุดหลิวเฉิงก็เผยจุดประสงค์ออกมาอย่างหน้าด้านหน้าทน
“พี่หลิว มาทำอะไรที่นี่ครับ?” ลู่เสวียนเดินเข้ามา
หลิวเฉิงพูดอย่างไม่รู้จักละอาย “ไอ้หนุ่ม มาถูกจังหวะพอดี ฉันอยากคืนดีกับพี่หลานของแก ช่วยพูดให้หน่อยสิ แล้วฉันจะกลับมาเป็นพี่เขยแกเหมือนเดิม!”