พ่อหลินกับแม่หลินมาอยู่สองวัน บ้านก็คึกคักไปสองวัน
วันที่สิบห้าเดือนเมษายน
เป็นวันที่หลินอันอันนัดหมายไปโรงพยาบาล
แม่หลินตื่นแต่เช้า เริ่มจัดของตั้งแต่เช้าตรู่ เอาของที่ต้องใช้ต้องเอาไปมาจัดเรียงอีกรอบ กลัวจะลืมอะไรไป
"แม่ ไม่ต้องรีบหรอก บ่าย ๆ ค่อยไปนี่ ต้องให้หมิงโจวขับรถพาเราไป เดี๋ยวของเยอะแยะขนลำบาก"
"แม่รู้แล้ว แค่จัดอีกทีถึงจะวางใจ"
ขณะนั้นเอง เสียงประทัด "เปรี๊ยะปร๊ะ" ดังขึ้นเป็นชุด
ตามด้วยเสียงผู้คนพลุกพล่านหัวเราะสนุกสนาน
"บ้านตระกูลหวังนั่นเขาว่าจะมีคนย้ายเข้ามาหลังจากนี้ครึ่งเดือนไม่ใช่เหรอ นี่...มาเร็วกว่ากำหนด?"
แม่หลินฉงนนิดหน่อย รีบเปิดประตูออกไปดู
เพราะเป็นเพื่อนบ้านใหม่ อีกอย่างบ้านก็อยู่ใกล้กัน หลินอันอันเองก็ค่อนข้างอยากรู้ เลยใช้มือเท้าเอวลุกขึ้นยืน แล้วมองออกไปนอกบ้านจากลาน
กลุ่มคนที่มามีแต่หน้าใหม่ หัวหน้าคือคู่สามีภรรยาวัยกลางคน อายุราว ๆ ห้าสิบกว่า แต่งตัวดีเรียบร้อย ผมก็หวีเสยเรียบแปล้ เสื้อผ้าหน้าผมก็เนี้ยบกริบ
ข้างหลังพวกเขามีสามีภรรยาคู่หนุ่มหนึ่งคู่ ผู้ชายตัวสูงใหญ่ หน้าตาก็หล่อเหลา แต่บนหน้ามีแววดุดันนิด ๆ ดูแล้วไม่น่าเอาเรื่องด้วยง่าย ๆ
ผู้หญิงข้าง ๆ เขามีใบหน้าหวานฉ่ำ ผิวขาวเนียน มองดูก็รู้ว่าได้รับการดูแลอย่างดีเป็นแน่ พุงป่องออกมา คงท้องได้เจ็ดแปดเดือนแล้ว ส่วนมือซ้ายก็จูงเด็กผู้ชายวัยสี่ห้าขวบอยู่
ถัดไปข้างหลังก็เป็นผู้หญิงอีกคน อายุห่างจากคนก่อนไม่เท่าไหร่ รูปร่างสูงโปร่ง ผิวคล้ำมาก แต่หน้าตากลับละเอียดงดงามอย่างน่าประหลาด ท่วงท่าทั้งร่างเรียบร้อยงดงาม แต่พุงของเธอยังใหญ่กว่าคนก่อนนั้นอีก ดูแล้วใกล้จะคลอดแล้ว...