บรรณาธิการหลิวเป็นคนที่อ่านอะไรออกทะลุปรุโปร่งมาก
ความหวังดีของหลินอันอันเขารับรู้ไว้ทั้งหมด ส่วนสิ่งที่หลินอันอันต้องการ เขาก็รู้ดีแก่ใจ
หากเป็นเมื่อก่อน เขาคิดว่านี่คือการช่วยเหลือเกื้อกูลกัน ไข่ทองคำฟองใหญ่ขนาดนั้นมาอยู่ในมือเขา ไม่ว่าจะยังไงก็ต้องดูแลอย่างดี
แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว!
เมื่อเวลาผ่านไป ความจริงใจของทั้งสองฝ่ายก็ค่อย ๆ เปิดเผยออกมา
บรรณาธิการหลิวนึกถึงคำพูดที่แม่ของตนเคยพูด: "คนมีความรู้ย่อมมีความหยิ่งในศักดิ์ศรี เธออย่ามองอะไรจากมุมผลประโยชน์เพียงอย่างเดียว ต้องรู้จักเอาใจเขามาใส่ใจเรา"
"น้องสะใภ้นี่มีส่วนร่วมในงานวางแผนและเขียนบทละครเหรอ? สุดยอดมากเลยนะ!"
บรรณาธิการหลิวเคยเห็นตู้เจวียนมาก่อน เพียงแต่ทั้งคู่ไม่สนิทกัน
หลินจื่อหวยดึงมือตู้เจวียนเข้ามาใกล้และแนะนำอย่างเป็นทางการ: "นี่ภรรยาผม ตู้เจวียน ตัวเธอเองเป็นนักแสดงร้องรำ พี่สาวผมบอกว่าเธอมีพรสวรรค์ด้านงานวางแผน ก็เลยให้ลองดู"
ตู้เจวียนทักทายอย่างสุภาพ ตามน้ำไป เรียกอีกฝ่ายว่าพี่หลิวเช่นกัน "สวัสดีค่ะพี่หลิว"
บรรณาธิการหลิวจึงแนะนำตัวเฒ่าโจวกับอีกสองคนให้รู้จัก ทั้งสองฝ่ายนับว่าได้รู้จักกันอย่างเป็นทางการแล้ว
ในใจเขาก็มีแผนการแล้ว ครั้งนี้เขาหางานมาให้สำนักพิมพ์ได้ไม่น้อย แถมยังเป็นงานหนักแน่นทรงคุณค่าทั้งนั้น รอให้เรื่องนี้สำเร็จ ตำแหน่งของเขาก็ควรจะได้เลื่อนขั้นแล้ว
ถึงตอนนั้นค่อยวางแผนโปรโมตหลินจื่อหวยให้ดี ต้องถูกใจหลินอันอันแน่นอน...