จนกระทั่งวันรุ่งขึ้น เธอก็ปรากฏตัวในชุดทหารเรียบกริบที่สำนักงานแม่ทัพ
ทหารรักษาการณ์เก่ายกมือทำท่าห้ามเสียงใส่เธอ เป็นเชิงบอกว่าแม่ทัพเจิ้งกำลังง่วนอยู่กับงานในห้องทำงาน ให้เธอตามเขามา
“อา นี่คือ... ห้องทำงานของหนูเหรอคะ”
หลินอันอันอ้าปากค้างเมื่อเห็นห้องทำงานที่กว้างขวางและสว่างสดใสตรงหน้า!
ห้องทำงานนี้อยู่ติดกับห้องทำงานของแม่ทัพเจิ้งแทบจะทันที ขนาดพื้นที่ก็พอๆ กัน
ภายในห้องทำงานแบ่งเป็นห้องในและห้องนอก ต่างจากห้องของแม่ทัพเจิ้งตรงที่ทั้งสองห้องมีโต๊ะทำงานตั้งอยู่ โดยไม่มีโซฟาหรือพื้นที่รับแขก
ทหารรักษาการณ์เก่าชี้ไปที่ห้องใน “ด้านในเป็นที่นั่งของเธอ ส่วนด้านนอกเป็นของฉัน ปกติฉันไปอยู่ข้างกายผู้นำอาวุโสบ่อยๆ จึงไม่ได้อยู่ที่นี่บ่อยนัก”
หลินอันอัน: !!!
ตำแหน่งของตัวเองนี่มันสุดยอดไปเลย แทบจะได้ใช้ห้องทำงานหรูหราเพียงลำพัง! ดีกว่าของฉู่หมิงโจวเสียอีก!
โต๊ะทำงานในห้องในมีหน้าต่างบานใหญ่ ติดม่านผ้าโปร่งสะอาดสะอ้าน โต๊ะทำงานกว้างขวางดูภูมิฐาน ด้านบนวางโทรศัพท์รักษาความปลอดภัยของกองทัพ ตัวเครื่องยังมีผ้ากันความชื้นพันอยู่
ตู้เอกสารตรงมุมห้องมีเอกสารเกี่ยวกับการวางกำลังทหารในภาคตะวันตกเฉียงเหนือและสถานการณ์ระหว่างประเทศ เรียกได้ว่ามีครบครัน แถมยังจัดเรียงเป็นหมวดหมู่เรียบร้อย
บนโต๊ะทำงานยังมีเอกสารระบุหน้าที่ “ช่วยเหลือประสานงานแลกเปลี่ยนทางทหารกับต่างประเทศ” วางอยู่
ทหารรักษาการณ์เก่าช่วยหลินอันอันยกกระเป๋าเดินทางมาวางบนโต๊ะทำงาน แล้วยื่นตารางการประชุมที่พิมพ์ด้วยเครื่องโรเนียวให้เธอแผ่นหนึ่ง “สิบโมงเช้ามีการประชุมประสานงานด้านสิ่งของบรรเทาภัยแผ่นดินไหว ตอนบ่ายมีการประชุมวางกำลังทหารชายแดน...”