ครึ่งชั่วโมงผ่านไป การทดสอบการพูดก็เริ่มขึ้น
ยังคงเป็นเก้าคน ผลัดกันเข้าทดสอบทีละคน หลินอันอันจัดให้อยู่ลำดับที่หก
“หลินอันอัน เชิญด้านหน้าครับ”
แม้เนื้อหาที่ผู้เข้าทดสอบก่อนหน้าสอบจะแตกต่างกัน แต่แนวทางคร่าว ๆ หลินอันอันก็ฟังจนเข้าใจแล้ว
หลินอันอันเดินขึ้นไปอย่างสงบ นั่งลงเงียบ ๆ โค้งศีรษะยิ้มทักทายคณะกรรมการ
เริ่มจากการแนะนำตัว ด้วยวิธีเล่าเรื่อง แนะนำตัวเองอย่างครอบคลุม
รวมถึงแต่ไม่จำกัดเพียงชื่อ อายุ ชีวิตประจำวัน อุดมคติ และอื่น ๆ...
เสียงของหลินอันอันหวานนุ่มน่าฟัง ทำนองเป็นธรรมชาติลื่นไหล เนื้อหาหลากหลายและมีเหตุผล
การแนะนำตัวของเธอแตกต่างจากทุกคน โดยเริ่มจากประสบการณ์ชีวิตของตนเอง ผสมผสานกับสถานการณ์ระหว่างประเทศปัจจุบัน ลงลึกถึงความสำคัญของการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม อีกทั้งยังเสนอมุมมองที่สร้างสรรค์หลายประการ
คณะกรรมการฟังอย่างตั้งใจมาก พยักหน้าเป็นระยะ
ในช่วงที่หลินอันอันตอบคำถาม เธอยิ่งมีความคิดที่ชัดเจน ตอบฉะฉาน ทำให้คณะกรรมการเอ่ยปากชมไม่หยุด
ผู้เข้าทดสอบที่เหลือก็พากันตกตะลึงอ้าปากค้าง
ช่วยไม่ได้ ภาษาเป็นแบบนี้ล่ะ พอใครปริปากก็รู้ทันทีว่าเธอเก่งหรือไม่...
หลังการทดสอบการพูดสิ้นสุด หลินอันอันเดินออกจากห้องสอบ รู้สึกผ่อนคลายโพยหนึ่ง
เธอรู้ว่าตัวเองทำเต็มที่แล้ว และยังทำได้ดีมากด้วย ถัดไป ก็แค่รอการสอบภาษารัสเซียช่วงบ่ายเท่านั้น
หลินอันอันยกเท้าก้าวออกไปข้างนอก ตั้งใจจะไปกินอาหารเที่ยง
ทันใดนั้น มีคนสองคนวิ่งเหยาะ ๆ ตามมาติด ๆ “สหายหลิน สหายหลินรอก่อนสิ”