ฉู่หมิงโจวมาถึงสำนักงานผู้การสี เปิดประตูเข้าไปทันที
ผู้การสีเห็นฉู่หมิงโจวเดินเข้ามาด้วยท่าทางดุดัน ก็ตะลึงชัดเจน วางเอกสารในมือลง "ผู้พันฉู่ เป็นอะไรไป?"
ฉู่หมิงโจวเอาหนังสือยอมความในมือฟาดลงบนโต๊ะอย่างแรง "แค่หนังสือยอมความก็กล้าจ้างวานฆ่าคน พวกตระกูลสีกล้าดียังไง? ผู้ร้ายฉันจับกลับมาแล้ว ที่ควรรับสารภาพก็รับหมดแล้ว เรื่องนี้นายคิดจะคิดบัญชียังไง?"
ผู้การสีหยิบหนังสือยอมความขึ้นมา สีหน้าซีดเผือดทันที มือสั่นระริก เห็นได้ว่าหัวเสียไม่น้อย "นี่... เป็นไปไม่ได้ ศิษย์รุ่นหลังในบ้านฉันล้วนมีระเบียบมาก ไม่กล้าทำเรื่องเช่นนี้เด็ดขาด"
"ไม่กล้า? ไม่กล้าอาละวาดรังแกเพื่อนร่วมชั้น หรือไม่กล้าบ้าบิ่นจ้างวานฆ่าคน?"
ผู้การสีขมวดคิ้วแน่น ไม่รับคำนี้
ฉู่หมิงโจวแค่นเสียงเย็น "ผู้ร้ายสองคนรับสารภาพหมดแล้ว พวกมันถูกผู้หญิงคนหนึ่งว่าจ้าง จะเอาชีวิตภรรยาฉัน และผู้หญิงคนนี้รู้รายละเอียดเกี่ยวกับภรรยาฉันดียิ่ง
ผู้การสี ท่านควรให้คำอธิบายที่สมเหตุสมผลแก่ฉันที่สุด มิฉะนั้น ฉันไม่มีทางยอมเลิกราง่ายๆ"
ผู้การสีจ้องเขม็งไปที่หนังสือยอมความ ในใจมีคำตอบแล้ว "ผู้พันฉู่ ฉันไม่รู้เรื่องนี้จริงๆ แต่เมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว ฉันจะสืบสวนให้กระจ่างแจ้ง มอบคำตอบให้เธอ"
"ตระกูลสีครั้งนี้เกินไปแล้ว เจตนาฆาตกรรมครอบครัวทหาร นี่เป็นความผิดที่อภัยไม่ได้"
ผู้การสีอ้าปากค้าง "ฉันเข้าใจ ฉันจะรีบสืบสวนให้ชัดเจน ไม่ละเว้นเด็ดขาด"