ฉู่หมิงโจวมีพื้นฐานร่างกายดี ต่อให้บาดเจ็บทั่วตัว เข้าโรงพยาบาลแค่ครึ่งเดือนก็ออกได้แล้ว
การยุทธ์ครั้งนี้เขาวางแผนไว้ล่วงหน้า จึงรบได้อย่างสวยงาม ไม่เพียงกำลังพลของกองบัญชาการทหารภาคตะวันตกเฉียงเหนือจะสูญเสียน้อย แต่ยังได้ชัยชนะเด็ดขาด
ขณะได้รับชัยชนะ ยังยึดคลังอาวุธลับและเส้นทางลำเลียงของข้าศึก ได้ยุทโธปกรณ์จำนวนมาก
เพิ่งได้รับเหรียญกล้าหาญพิเศษไปหยก ๆ บัดนี้ผลงานก็ตกลงมาอีกแล้ว
ถ้าคิดตามผลงาน ตำแหน่งรองผู้บัญชาการกองพลน้อยก็หนีไม่พ้น
แต่แม่ทัพเจิ้งกลับกดเรื่องนี้ไว้ก่อน บอกเพียงว่าฉู่หมิงโจวยังต้องฝึกฝน อายุยังน้อยเกินไป ให้รออีกสักพัก
แต่ยศทหารก็เลื่อนขึ้นเป็นพันเอกพิเศษอยู่ดี
ฉู่หมิงโจวไม่เคยสนใจเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว จึงไม่มีความเห็นใด ๆ
หลินอันอันพักรักษาตัวในโรงพยาบาลอยู่สามเดือนเต็ม ๆ จนกว่าการรักษารอบสุดท้ายจะสิ้นสุด
ที่จริงสภาพร่างกายของเธอค่อนข้างดี หรือจะบอกว่าดีขึ้นเรื่อย ๆ มากกว่า
ระหว่างที่อยู่ในโรงพยาบาลไม่มีอะไรทำ เธอยังเขียนหนังสือเล่มใหม่ “รุ่งอรุณ” นี้จนใกล้เสร็จแล้ว
“รู้สึกยังไงบ้าง?”
“ไม่ค่อยรู้สึกอะไร”
พอฉีดเข็มสุดท้ายเสร็จ กู้เยี่ยนก็เฝ้าสังเกตเธออยู่นาน สุดท้ายก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
เขาส่งมอบแฟ้มประวัติการรักษาของหลินอันอันให้คุณหมอเหลี่ยง ต่อไปแผนการตรวจติดตามและบำรุงฟื้นฟูของเธอก็จัดเตรียมไว้หมดแล้ว
“พี่เยี่ยน คุณจะไปเมื่อไหร่?”
“วันจันทร์หน้า”
“รีบขนาดนั้นเลยหรือ?”
“อืม ปักกิ่งตั้งสถาบันวิจัยใหม่ ฉันต้องไปประจำ”