วันที่ 10 มิถุนายน
คณะศิลปินแนวหน้าแห่งกองทัพบก ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ จะจัดการแสดงให้แก่เหล่าทหารแห่งกองบัญชาการทหารภาคตะวันตกเฉียงเหนือ
ละครเวทีเรื่อง 'เหมยโลหิตในหลุม' ซึ่งสร้างขึ้นเป็นครั้งแรก จะได้ขึ้นแสดงอย่างเป็นทางการ
หลินอันอันและคนอื่นๆ อยู่ในหมู่ผู้ชมอย่างแน่นอน
การแสดงครั้งนี้ไม่ได้เป็นเพียงผลงานของคณะศิลปินเท่านั้น แต่ยังเป็นอิทธิพลต่อเนื่องจากหนังสือ 'กระดูกสันหลัง' อีกด้วย
"พี่สะใภ้ ไปกันเถอะ~"
"มาแล้ว"
จ้าวเซียงจวินอยู่ที่บ้านตระกูลฉู่ดูแลเด็กๆ และเฝ้าประตูไปด้วย
หลินอันอันพาแม่หลิน หมิงหลาน และหมิงอวี่ออกจากบ้าน แวะไปรับบรรณาธิการหลิวและคณะอีกสามคนที่ประตูใหญ่
ลู่ชิงจัดที่นั่งให้ดีเหมือนเดิม อยู่ตรงกลางแถวที่สองพอดี
เมื่อถึงเวลา โคมระย้าบนเพดานหอประชุมก็ดับลงอย่างฉับพลัน ผู้คนด้านล่างพลันเงียบกริบ
ทหารกว่าสามร้อยนายนั่งหลังตรงบนม้านั่งยาว สายตาจับจ้องไปที่เวที—ที่นั่นมีม่านสีเขียวเข้มห้อยอยู่ ปักลายดอกเหมยที่กำลังจะเบ่งบาน ส่องประกายเล็กน้อยภายใต้สปอตไลต์
"ทุกคนเตรียมตัว—"
เสียงของโฆษกดังขึ้นกะทันหัน "เชิญรับชมละครเวทีเรื่อง 'เหมยโลหิตในหลุม' ผลงานสร้างสรรค์ชิ้นแรกของคณะศิลปินแนวหน้า!"
ม่านถูกชักขึ้น "พรึ่บ" เผยให้เห็นฉากร่องลึกสนามเพลาะที่ปกคลุมไปด้วยควันดินปืน
กลางเวที พันกั๋วหยางซึ่งรับบทเป็นพลทหารสื่อสารอยู่ใน "หลุมระเบิด" ใช้มือกดแน่นที่หน้าท้องซึ่งกำลังบาดเจ็บ