ฉู่หมิงโจวเลิกคิ้ว ในใจสงสัยอยู่บ้างที่กู้เยี่ยนเป็นหมอแต่กลับมาที่บ้านด้วยตัวเอง แต่ก็หลีกทางให้เขาเข้ามาในบ้าน "เชิญข้างในเถอะ ภรรยาผมยังพักผ่อนอยู่"
กู้เยี่ยนเดินเข้าไปในบ้าน สายตากวาดมองไปรอบ ๆ ลานบ้านสะอาดเป็นระเบียบ ภายในบ้านมีเฟอร์นิเจอร์ครบครัน และยังอบอวลไปด้วยความอบอุ่น
เขาเก็บสายตากลับมา แววตาหม่นลงเล็กน้อย "ผมรอให้เธอตื่นได้"
ฉู่หมิงโจวชะงักฝีเท้า หันมามองเขา สีหน้าค่อย ๆ เคร่งขรึม "เธออาจจะยังไม่ตื่นเมื่อไหร่ก็ได้ เรื่องอาการป่วยสำคัญมากหรือครับ"
กู้เยี่ยนนิ่งคิดเล็กน้อย "ก็นับว่าใช่"
ฉู่หมิงโจวพาแขกไปนั่งที่ห้องโถงใหญ่ ฉู่หมิงหลานรู้งานรีบยกกับข้าวไป พร้อมทั้งรินน้ำชาให้ทั้งสองคน
ฉู่หมิงอวี่วิ่งพรวดพราดเข้ามา ตอนแรกตั้งใจจะถามปัญหา พอเห็นพี่ชายมีแขกก็วิ่งออกไปอีก
"นี่... ลูกชายคุณหรือ"
"หา?"
ฉู่หมิงโจวมองเขาอย่างประหลาด "น้องชายผม"
กู้เยี่ยนชะงักไปนิด แล้วตอบรับเบา ๆ
เขาได้ยินว่าหลินอันอันแต่งงานกับฉู่หมิงโจวถือว่าเป็นการแต่งงานสูงขึ้น ผู้ชายคนนี้เป็นพันเอกที่อายุน้อยที่สุดของกองบัญชาการทหารภาคตะวันตกเฉียงเหนือ คุณสมบัติด้านต่าง ๆ ล้วนนับว่าไม่เลว แต่ต่อให้อายุน้อย เขาก็อายุ 26 ปีแล้ว อาจจะไม่ได้ไร้อดีต
กู้เยี่ยนกวาดสายตาในห้องโถงอีกครั้ง จักรเย็บผ้า เครื่องบันทึกเสียง ปรากฏแก่สายตาทีละอย่าง
ประกอบกับที่เขาบอกว่าหลินอันอันยังนอนหลับอยู่ ไม่ได้ให้เธอตื่นมาทำงานแต่เช้า ดูเหมือนจะดีกับเธอไม่น้อย