……
คนเราเกิดความเสียใจได้ง่ายมาก อย่างตอนนี้!
หลินอันอันขาสั่นมาที่โรงพยาบาลจนตัวเองยังรู้สึกขำ
หน้ากู้เยี่ยนดำทะมึน หลินอันอันนั่งตรงข้ามเขา เขาไม่แม้แต่จะเงยหน้า น้ำเสียงเย็นชาราวกับภูเขาน้ำแข็งพันปี "เครื่องมือสองเครื่องมาถึงแล้ว อีกสักครู่ฉันจะพาเธอไปตรวจเพิ่มเติม อีกอย่างยานำเข้าก็มาถึงแล้ว วันนี้เธอต้องให้น้ำเกลือ"
"อ้อ"
หลินอันอันรู้สึกหวั่นใจโดยไม่รู้สาเหตุ เล่นนิ้วตัวเองอย่างไร้จุดหมาย เหลือบมองกู้เยี่ยนแวบหนึ่ง เห็นสีหน้าเขาแย่เหมือนเดิม ทำเหมือนตัวเองติดเงินเขาเป็นหมื่น ๆ
เมื่อคืนอยู่กับฉู่หมิงโจว หวานชื่นจนลืมตัว ไม่ได้นึกถึงเรื่องมาตรวจตามนัดวันนี้เลย ตอนนี้เอวก็อ่อนขาก็ล้า ทรมานมาก
"น่าจะนานแค่ไหนคะ ตอนเย็นฉันมีธุระนิดหน่อย"
หลินอันอันเย็นนี้ต้องไปหาหลี่ลู่อีก ตกลงกับคนอื่นไว้ ก็เลยถามดู
ปากกาของกู้เยี่ยนหยุดกึก "หลินอันอัน สภาพร่างกายของเธอ เธอไม่รู้จริง ๆ หรือไง"
"หา?"
กู้เยี่ยนมองเธอแวบหนึ่งอย่างเยือกเย็น ก่อนลุกขึ้น "มากับฉัน ไปตรวจก่อน"