ทางด้านหลินจื่อหวยมีเรื่องน่ายินดีต่อเนื่อง ทั้งครอบครัวจมดิ่งอยู่ในความคาดหวังต่ออนาคต แต่ไม่คาดคิดว่า... ข่าวชิ้นหนึ่งจะดังขึ้น ทำลายความยินดีของทุกคน
เสียงกระจายเสียงในหมู่บ้านข้าราชการเขตทหารดังขึ้น หลังจากเสียงไฟฟ้าสถิตซ่าๆ ผ่านไป ก็เสียงประกาศที่โศกเศร้าและเคร่งขรึมของผู้ประกาศดังขึ้น: "ผู้นำการปฏิวัติชนชั้นกรรมาชีพผู้ยิ่งใหญ่ ผู้นำที่โดดเด่น สหายนายกรัฐมนตรีโจว ป่วยหนัก รักษาไม่เป็นผล และถึงแก่อสัญกรรม..."
ในชั่วพริบตา อากาศในห้องเหมือนแข็งตัว
ฉู่หมิงโจวสีหน้าเปลี่ยนฉับพลัน ลุกขึ้นยืนทันที ถ้วยชาในมือ "กริ๊ง" หล่นลงพื้น น้ำชาไหลเป็นรอยสีเข้มบนอิฐสีเทา
หลินอันอันกำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัว เบ้าตาก็แดงขึ้นทันที
เธอลืมเรื่องนี้ไปได้อย่างไร?
ปีนี้จะมีผู้นำระดับสูงสามท่านจากไป
สำหรับชาวฮวาเซี่ยทุกคนแล้ว สองท่านนี้เป็นบุคคลผู้ยิ่งใหญ่ที่แท้จริง เป็นแบบอย่างของการปฏิวัติ เป็นผู้นำที่ไม่มีใครแทนที่ได้
หลินอันอันรู้สึกแน่นหน้าอก ยกมือขึ้นลูบอกตัวเองเบาๆ ร่างนั้นที่ในความทรงจำจะยืดตรงและสง่างามตลอดเวลา ในเวทีการทูตระหว่างพูดคุยก็ทำให้ทั่วทุกทิศครั่นคร้าม จากไปแล้ว!
ฉู่หมิงโจวขมวดคิ้วแน่น สีหน้าซีดเซียวผิดปกติ "พรุ่งนี้ในเขตทหารจะต้องมีพิธีไว้อาลัยอย่างแน่นอน ฉันต้องไปจัดการ นายกรัฐมนตรีตลอดชีวิตทุ่มเทให้ประเทศชาติจนหมดแรง พวกเราต้องส่งนายกรัฐมนตรีเป็นครั้งสุดท้าย..."
เขายังไม่ทันได้พูดอะไรกับครอบครัวมากนัก ลุกขึ้นหยิบเสื้อคลุมแล้วรีบออกไป