เมื่อฉู่หมิงโจวกลับมาถึงหอพัก หลินอันอันกำลังเอนตัวนั่งพักอยู่บนเตียง
ทว่าเธอก็หาได้มีความสงบแม้สักครู่ ในมือยังถือเอกสารปึกหนึ่งอ่านอยู่ ล้วนเป็นแฟ้มลับที่ถูกกู้ขึ้นมาได้
"อันอัน"
"เสร็จงานแล้วหรือ เราจะกลับกันเมื่อไร"
หลินอันอันต้องการใช้ช่วงเวลาสุดท้ายนี้พยายามกู้คืนเอกสารที่เสียหายหนักที่สุดให้กลับคืนมา ถือว่าทำให้จบตั้งแต่ต้นจนจบ
ฉู่หมิงโจวเดินมานั่งข้างเธอ หยิบแก้วน้ำขึ้นดื่มสองอึก "อีกสักสองวันนี้แหละ รถทหารต้องวิ่งกลับไปขนเสบียง กำลังรอคำสั่งโยกย้าย"
หลินอันอันพยักหน้า
เธอกำลังจะเอ่ยปากเล่าเรื่องของหูหลี นายพันจ้าวก็มาเคาะประตูห้องของทั้งสอง "ผู้พันฉู่ สหายหลิน ตอนนี้พวกคุณพอจะมีเวลาสักครู่ไหม"
ฉู่หมิงโจวกับหลินอันอันสบตากัน แล้วตอบกลับ "รอสักครู่"
ในแววตาของหลินอันอันมีความฉงน รีบลุกขึ้นจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่
"เขาคงจะมาขอโทษ"
"หืม เรื่องที่ฉันถูกย้ายไปเหยาซันอ้าวน่ะหรือ"
"อืม"
หลินอันอันเอ่ยเสียงเบา "อันที่จริงก็ไม่มีอะไรนี่ พรุ่งนี้เราก็จะไปกันอยู่แล้ว..."
ฉู่หมิงโจวส่ายหน้าให้เธอ เป็นการบอกให้รู้ว่าอย่าพูดมาก ทำตามที่เขาทำก็พอ
"ได้"
ฉู่หมิงโจวจัดการเรื่องต่าง ๆ ได้อย่างละเอียดลออ ไม่จำเป็นต้องให้หลินอันอันกังวลเลยแม้แต่น้อย ขอเพียงมีเขาอยู่ หลินอันอันก็สบายใจจริง ๆ ไม่ต้องร้อนรนอะไร ทุกอย่างก็ราบรื่นสุดจะเปรียบ
นายพันจ้าวพาทั้งสองไปยังห้องประชุมชั่วคราวแห่งหนึ่ง
ภายในห้องประชุมยังมีนายทหารอีกสามนาย หัวหน้าฝ่ายวิเคราะห์ข่าวกรอง ตลอดจนโจวเชิ่งหนานจากกองบัญชาการประจำมณฑลอวี้ และคนอื่น ๆ
ไม่ว่าเจ้าหน้าที่ระดับใดก็ตามที่เข้ามาเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ล่ามครานี้ ล้วนถูกเขาเชิญมาครบถ้วน