หลินอันอันเดินไปเดินมาในห้อง เธอรู้ดีว่าโอกาสนี้หายากยิ่ง หากร่วมมือกับโรงงานตัดเย็บได้สำเร็จ รายได้คงมหาศาล และแก้ปัญหาหนักหนาส่วนใหญ่ตรงหน้าได้
"ถ้าเรื่องนี้สำเร็จ ก็เหมือนกับการพิมพ์หนังสือ ขายได้เท่าไหร่ก็หักเปอร์เซ็นต์เท่านั้น แถมเป็นรายได้ระยะยาวอีกต่างหาก ยิ่งไปกว่านั้นยังได้เกาะโรงงานตัดเย็บประจำเขตทหาร พื้นฐานมั่นคง ยอดขายกว้างไกล คิดยังไงก็เป็นเรื่องดีใหญ่"
คิดถึงแบบดีไซน์สามแบบที่ต้องเตรียมในวันพรุ่งนี้ หลินอันอันจึงรีบรวบรวมสติ ไปเอาภระดาษวาดรูปจากห้องของฉู่หมิงหลาน เตรียมเริ่มงาน
แบบดีไซน์สามชุดนี้ ต้องเป็นแบบที่ดึงดูดสายตาได้ตั้งแต่แรกเห็น ให้ผู้คนมองผ่านแบบร่างก็มองเห็นอนาคตสดใส
หลินอันอันครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ตัดสินใจออกแบบชุดลำลองสองแบบ ชุดแต่งงานหนึ่งแบบ
แล้วผสานเข้ากับลักษณะเฉพาะของยุคสมัยและความต้องการในการผลิตของโรงงานตัดเย็บ...
ขั้นแรก หลินอันอันจินตนาการถึงการออกแบบชุดลำลองในใจ
ชุดเครื่องนอนสี่ชิ้นที่ใช้ในชีวิตประจำวัน ต้องทั้งสบายและสวยงาม อีกทั้งยังต้องตรงกับรสนิยมของคนทั่วไป
เธอตัดสินใจให้แบบหนึ่งใช้โทนสีสดใสเรียบง่าย โดยมีสีฟ้าอ่อนและสีขาวเป็นหลัก วาดลวดลายเรขาคณิตเรียบง่ายลงไป ให้ความรู้สึกสงบ สบาย เหมาะกับวัยรุ่นและผู้ที่ชื่นชอบสไตล์มินิมอล
ชุดลำลองอีกแบบ เธอเลือกใช้โทนสีอบอุ่น มีสีเบจอ่อนและสีชมพูอ่อนเป็นหลัก ลวดลายเป็นดอกไม้เล็ก ๆ น่ารัก เต็มไปด้วยชีวิตชีวาและมีชีวิตชีวา เหมาะกับครอบครัวที่มีเด็ก หรือผู้ที่ชอบสไตล์อบอุ่น