^P%0̴วันที่ 15 เดือน 8 ตามปฏิทินจันทรคติ เทศกาลไหว้พระจันทร์
ยามเช้าในภาคตะวันตกเฉียงเหนือ อากาศอบอวลด้วยความเย็นบางเบา ใบแปะก๊วยริมถนนพลิ้วไหวดั่งทอง ใบเมเปิลแต่งแต้มหลากสี แสงแดดสดใสเป็นพิเศษ
หลินอันอันตื่นแต่เช้า เดินเล่นในลานบ้าน ส่ายหัวและแกว่งแขนไปมา ถือเป็นการออกกำลังกาย
“อันอันจ๊ะ แม่จะพาเสี่ยวหลานกับเสี่ยวอวี่ไปร้านค้าสหกรณ์ซื้อกับข้าว อาหารเช้าอยู่บนโต๊ะแล้ว เดี๋ยวลูกกินเองนะ”
“ค่ะ หนูทราบแล้ว”
ตรงกับวันเสาร์ บรรณาธิการหลิวได้บอกกล่าวหลินอันอันล่วงหน้าว่าจะพาครอบครัวมาเยี่ยมที่บ้าน พร้อมทั้งหารือเรื่องหนังสือด้วย
แม่หลินเป็นคนมีอัธยาศัยดีอยู่แล้ว เมื่อรู้ว่าบรรณาธิการหลิวจะมา ก็ยิ่งกระตือรือร้น เตรียมทำอาหารมื้อใหญ่ต้อนรับอย่างดี
ไม่ต้องพูดเรื่องอื่น แค่ค่าตอบแทนจำนวนหนึ่งหมื่นเจ็ดพันแปดร้อยหยวนนั้น ก็สมควรต้อนรับดั่งแขกผู้มีเกียรติ
หลินอันอันกินอาหารเช้าเสร็จก็อาบน้ำอย่างดี เลือกชุดที่สุภาพเรียบร้อย แต่งหน้าเบาๆ ดูสดใสกระปรี้กระเปร่า
“อาจารย์หลิน”
หนแรกอาจเขินอาย แต่หนที่สองก็คุ้นเคยดี บรรณาธิการหลิวมาอย่างชำนาญทางแล้ว
“มาแล้วหรือ”
หลินอันอันเปิดประตูรีบเชิญแขกเข้ามา
“อาจารย์หลิน นี่แม่ของผม คุณเซียวไป๋หรง ส่วนนี่ภรรยาผม สวี่เจิน”
ตอนบรรณาธิการหลิวแนะนำแม่ของเขา ถึงกับใช้คำว่าคุณผู้หญิง นับว่าแปลกใหม่ทีเดียว
“อาเฉิน พี่สะใภ้ เชิญนั่งเร็วเข้า” หลินอันอันเชื้อเชิญ
แม่ของบรรณาธิการหลิวเป็นหญิงชราผอมบาง ผมขาวโพลนหวีเรียบไร้เส้นชี้ฟู แต่งกายเรียบง่าย แต่เนี้ยบกริบ ทั้งตัวไร้รอยยับแม้แต่น้อย