เช้าวันรุ่งขึ้น
ลมหนาวเหน็บหอบเกล็ดหิมะโปรยปราย พัดผ่านภาคตะวันตกเฉียงเหนือราวกับเสียงคร่ำครวญ
ทั่วทั้งกองบัญชาการทหารปกคลุมด้วยบรรยากาศเคร่งขรึม สนไซเปรสสองข้างทางหลักถูกพันด้วยแถบผ้าสีขาวบริสุทธิ์ ป้ายไว้อาลัยพื้นดำตัวอักษรสีขาวพลิ้วไหวเล็กน้อยในสายลม ราวกับกำลังไว้อาลัยอย่างเงียบงัน
ผู้บัญชาการระดับสูงของกองบัญชาการทหารภาคตะวันตกเฉียงเหนือเดินทางไปปักกิ่งกันหมดแล้ว เพื่อเข้าร่วมพิธีไว้อาลัย
หน้าหอประชุมกองบัญชาการธงชาติลดลงครึ่งเสา ทหารนับหมื่นนายเข้าแถวอย่างเป็นระเบียบ ทุกคนสวมชุดทหารเรียบร้อย มีเพียงหน้าอกที่ติดดอกไม้สีขาวเล็ก ๆ ซึ่งประดิษฐ์ขึ้นเอง
ฉู่หมิงโจวยืนตัวตรงอยู่แถวหน้าสุด สายตามุ่งมั่นและโศกเศร้า ในแววตาของเขาแสดงถึงความอาลัยอย่างสุดซึ้งต่อท่านนายกรัฐมนตรี
หลินอันอันยืนอยู่ในแถวของหน่วยวิเคราะห์ข่าวกรอง แม้จะตั้งครรภ์ช่วงท้ายทำให้เคลื่อนไหวไม่สะดวก แต่เธอยังคงยืดหลังตรง ดวงตาเปี่ยมด้วยความเคารพ
ข้างกายเธอ เหล่าเพื่อนร่วมงานต่างมีสีหน้าเคร่งเครียด หน่วยข่าวกรองที่เคยเปี่ยมพลังชีวิต บัดนี้ถูกปกคลุมด้วยอารมณ์โศกเศร้า
เวลาเก้านาฬิกาตรง เสียงไซเรนเตือนภัยทางอากาศอันแหลมโหยหวนดังสนั่นทั่วท้องฟ้า สะเทือนใจทุกดวงจิต
ยานพาหนะทุกคันต่างบีบแตรพร้อมกัน เสียงแตรและเสียงไซเรนประสานกัน ราวกับเป็นบทเพลงไว้อาลัยที่โศกเศร้าที่สุดระหว่างฟ้าและดิน
ทหารทุกนายค่อย ๆ ถอดหมวก ก้มศีรษะลง เข้าสู่ความเงียบไว้อาลัยสามนาที