ยามค่ำมื้อเย็น
หลินจื่อหวยวางรายงานแต่งงานลงบนโต๊ะเสียงดัง ตราประทับสีแดงสดสว่างยิ่งกว่าสีแดงระเรื่อบนแก้มของตู้เจวียนเสียอีก
"นายผู้ช่วยบอกว่าพวกเราเป็นคู่แรกของปีนี้ หวังให้เราจับมือกันก้าวหน้า เป็น 'คู่สามีภรรยาต้นแบบร่วมสร้างของทหาร'!"
"ดี!" ฉู่หมิงอวี่ซัพพอร์ตเต็มที่ ปรบมือขึ้นก่อน
"ขอแสดงความยินดีกับพี่จื่อหวยและพี่สะใภ้ตู้เจวียน" ฉู่หมิงหลานก็เปลี่ยนคำเรียกทันที
ฉู่หมิงโจวคีบเนื้อแกะตุ๋นจนเปื่อยให้หลินอันอัน "งานเลี้ยงแต่งงานกะว่าจะจัดเมื่อไหร่?"
หลินจื่อหวยเกาหัวอย่างขัดเขินเล็กน้อย "เรากะว่าจะจัดช่วงเดือนห้าหก ตอนนั้นพี่สาวของผมจะออกเดือนพอดี พ่อแม่ผมก็จะมา"
มือที่ถือตะเกียบของหลินอันอันชะงักเล็กน้อย "พ่อก็มาด้วยหรือ?"
"ยังไม่แน่นอน! วันนี้ผมโทรไปที่หมู่บ้านอีกครั้ง พ่อบอกว่าจะพยายามมากับแม่ จะได้มาพบหลานชาย"
พูดไปพูดมา หลินจื่อหวยก็กลัวตู้เจวียนจะเข้าใจผิด จึงรีบเสริมว่า "หลัก ๆ คือเราแต่งงานกัน พวกท่านจะแวะมาเยี่ยมหลานชายด้วย"
ตู้เจวียนปรายตามองเขาอย่างขัดเขิน "ตามนั้น ตามนั้น ก็เหมือนกันนั่นแหละ..."
ฉู่หมิงโจวพยักหน้า "ถึงเวลาจัดที่สนามกลางแจ้งเถอะ คนของคณะศิลปินไม่น้อย กรมก็จะส่งคนมา"
"ได้ ตามที่พี่เขยว่ามา"
"กุญแจหอพักรวมจะแจกในเช้าวันที่ 20 เฟอร์นิเจอร์จะขนเข้าตอนบ่ายวันที่ 20 นะ เป็นอย่างไร?"
"พอดีเลย"
หลังอาหาร หลินอันอันหยิบแบบแปลนง่าย ๆ ที่ตัวเองวาดออกมา
ทุกคนเข้ามาดู