การแสดงการกุศลข้ามมณฑลของคณะศิลปินจัดแสดงรอบแรกที่โรงละครเทียนเหอซึ่งเพิ่งเปิดใหม่ เป็นงานสำหรับประชาชนทั่วไปและร่วมกับคณะนาฏศิลป์ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ นับเป็นการแสดงที่มีขนาดค่อนข้างใหญ่
“กำหนดในวันที่ 15 สิงหาคม ซึ่งตรงกับวันไหว้พระจันทร์ เพื่อความเป็นสิริมงคลสมบูรณ์ ตอนนั้นพวกคุณยกครอบครัวมาเลยนะ ฉันจองที่นั่งดี ๆ ไว้ให้”
ลู่ชิงมาเยี่ยมหลินอันอันถึงบ้าน ระหว่างนั้นก็ชวนพวกเธอไปชมการแสดงการกุศลรอบแรกด้วยกัน
นี่นับเป็นการแสดงรอบแรกหลังจากหลินจื่อหวยหายเจ็บกลับมา ระหว่างที่แม่หลินยังอยู่ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ ก็อยากให้แม่เห็นว่าลูกชายคนเล็กขึ้นเวทีใหญ่อย่างเป็นทางการเป็นยังไงบ้าง
หลินอันอันรับน้ำใจนี้ไว้ “ได้เลย พวกเราจะไปซัพพอร์ตแน่นอน”
“งานเตรียมการแสดงการกุศลทุกอย่างพร้อมแล้ว ตอนนี้ก็มีคนให้ความสนใจเยอะ มีผู้นำหลายท่านมาเข้าชมด้วย”
แม่หลินยิ้มจนตาหยี “จื่อหวยบ้านเรายังเด็ก ไม่รู้ความ พวกคุณที่เป็นผู้นำคอยดูแล พาเขาติดตัว แถมยังให้โอกาสดี ๆ ขนาดนี้ นับว่าโชคดีจริง ๆ”
ลู่ชิงรีบโบกมือ ใบหน้าอ่อนโยนด้วยรอยยิ้ม “อาเฉินอย่าพูดแบบนั้นจื่อหวยมีพรสวรรค์มาก ทางคณะของเรามีเขาเป็นเกียรติ การแสดงการกุศลครั้งนี้เขาก็ออกแรงช่วยมาก โดยเฉพาะเพลง ‘รุ่งอรุณเบื้องหน้า’ ที่ทุกคนเห็นดีเห็นงามด้วย
อีกอย่าง คราวนี้ที่ร่วมมือกับคณะนาฏศิลป์ภาคตะวันตกเฉียงเหนือก็ถือเป็นก้าวใหญ่ เราอยากนำเสนอการแสดงที่ดีที่สุด เพื่อให้กำลังใจพี่น้องที่ประสบภัย ซึ่งมีความหมายมาก”