ภายในตำหนักข้างท้องพระโรงไท่เหอแห่งพระราชวังต้ายิ่น
เหนือประตูตำหนักแขวนป้ายไม้หนานมู่ไหมทอง บนป้ายมีอักษรสามตัวเขียนอย่างพลิ้วไหวประหนึ่งมังกรโผบินหงส์ร่ายรำ—
“หอหมื่นสมบัติ”
ที่นี่คือสถานที่ส่วนพระองค์อันเป็นที่โปรดปรานของจักรพรรดินีฉู่เย่าหวงแห่งต้ายิ่น
หอหมื่นสมบัติมีห้าห้องเรียงต่อกัน ภายในเก็บของล้ำค่าที่จักรพรรดินีรวบรวมไว้ชื่นชมตลอดหลายปีมานี้
สองห้องทางซ้ายและขวาเก็บหนังสือ แบบอักษร และภาพวาด ส่วนสามห้องตรงกลางจัดวางของสะสมโบราณ
ไม่ว่าจะของที่วางอยู่บนชั้น แขวนอยู่บนผนัง หรือตั้งอยู่บนโต๊ะ ล้วนเป็นของชั้นเลิศทั้งสิ้น
ต้นฉบับจากปรมาจารย์แห่งราชวงศ์ก่อน คำจารึกของมหาปราชญ์และกึ่งปราชญ์ในยุคนี้ ภาพลอกแบบหายากที่แต่ละท้องถิ่นนำมาถวาย รวมถึงสมบัติวรรณศิลป์และภาพวาดจำนวนหนึ่งที่นาง “ยืม” มาจากสำนักตรวจสอบวรรณศิลป์แห่งสำนักปราชญ์ด้วยพระองค์เอง...
ยามนี้ จักรพรรดินีฉู่เย่าหวงกำลังประทับอยู่หน้าโต๊ะหนังสือไม้จื่อถานข้างหน้าต่าง
จักรพรรดินีมีพระชนมายุ 35 พรรษา ครองราชย์มาแล้ว 25 ปี
วัยสามสิบกว่าเป็นช่วงวัยที่เหมาะสมที่สุดสำหรับจักรพรรดิ
นางได้รับการเลี้ยงดูด้วยอาภรณ์เลิศหรูและอาหารชั้นเลิศมาตั้งแต่วัยเยาว์ ทั้งยังได้รับการบำรุงด้วยของวิเศษล้ำค่ามากมาย แม้มีพระชนมายุสามสิบกว่าแล้ว พระพักตร์กลับไร้ร่องรอยแห่งกาลเวลา มิหนำซ้ำยังงดงามชวนมองยิ่งกว่าเมื่อครั้งอายุยี่สิบ
พระพักตร์ของจักรพรรดินีได้รูปงดงาม ผิวขาวดุจหยกไขมันแพะชั้นดี ดวงเนตรหงส์เปี่ยมอำนาจน่าเกรงขามอยู่สามส่วน
ปลายคางเรียวเล็ก ลำคอระหง นางสวมฉลองพระองค์ลำลองสีขาวจันทร์ปักลายเมฆสีทอง เกล้าผมอย่างหลวม ๆ ด้วยปิ่นหยกเขียวเพียงอันเดียว ติ่งพระกรรณประดับไข่มุกตงจูเม็ดโตเท่านิ้วหัวแม่มือสองเม็ด ซึ่งไหวเอนเบา ๆ ยามนางหันพระพักตร์
ขณะนี้จักรพรรดินีประทับอยู่หน้าโต๊ะหนังสือ บนโต๊ะมีแผ่นกระดาษเซวียนจื่อวางอยู่แผ่นหนึ่ง
กระดาษแผ่นนั้นไม่หนา ยาวเพียงราวหนึ่งฉื่อ บนนั้นเขียนกลอนห้าพยางค์หนึ่งบท
คุณภาพกระดาษธรรมดา ขอบมุมยังรุ่ยเล็กน้อย ดูปราดเดียวก็รู้ว่าไม่ใช่วัสดุล้ำค่า ด้านขวามีกรอบสีแดงระบุว่า “การสอบระดับอำเภออวิ๋นเฟิง”