เหรียญทอง!
เธอไม่มีแม้แต่เหรียญเดียว
แล้วกั๋วฝูจ้านหลังไปเอาช่องทางมาจากไหนกัน?
"รู้ข่าวมาได้ยังไง?"
ถ้ากั๋วฝูจ้านหลังมีเหรียญทองเหลือเฟือ เธอจะขอแลกเปลี่ยนกับหล่อน
ในป่าลึกที่ห่างไกล หญิงสาวผมสั้นในชุดพรางทหารเอนหลังพิงกิ่งไม้ใหญ่ มีกริชเหน็บอยู่ที่เอว ไม่ไกลจากตัวหล่อนบนกิ่งไม้มีซากงูเหลือมยักษ์ห้อยอยู่ แสงสีขาววาบ ซากหายไป กล่องไม้ลอยแทนที่
หล่อนไม่สนใจกล่องไม้ นาฬิกาที่ข้อมือฉายภาพหน้าจอสีฟ้าเสมือนแสดงข้อความของซีจือ
กั๋วฝูจ้านหลัง หรือก็คือเวินหนาน มุมปากยกยิ้ม: "ฉันไปรู้จักกับชาวพื้นเมืองคนหนึ่ง แลกข่าวมาจากเขา เหรียญทองก็เช่นกัน"
ความอยากรู้ของซีจือพุ่งขึ้นทันที แม้รู้ว่าโลกนี้มีชาวพื้นเมือง แต่ก็ยังไม่เคยเจอ
ราชานกแก้วไม่นับ
"เผ่าพันธุ์อะไร? ท่าทีกับเรายังไงบ้าง? เขายังมีเหรียญทองอีกไหม ช่วยฉันแลกมาหน่อย"
เวินหนานนั่งตัวตรงขึ้นมา โอกาสรีดไถคนอื่นมาถึงแล้ว!
"เผ่ามนุษย์กวาง เป็นมิตรเลย เหรียญทองมี แลกได้"
ซีจือดีใจมาก ขอแค่มีโอกาสหาเหรียญทองได้ การอัปเกรดที่พักพิงของเธอก็มีความหวัง กั๋วฝูจ้านหลังบอกว่าจะไปเจรจากับเพื่อนเรื่องอัตราแลกเปลี่ยนเหรียญทอง ระหว่างรอ ซีจือค่อย ๆ ใจเย็นลง
อย่าให้ความใจร้อนพาไป ระวังถูกฟันหัวแบะ
เธอไม่รู้เลยว่าอัตราแลกเปลี่ยนระหว่างเหรียญทองและสิ่งของเป็นเท่าไหร่ จะแลกเท่าไหร่ ยังไงก็เป็นปัญหา ในเมื่อพ่อค้าเร่ร่อนซื้อขายด้วยเหรียญทอง เธอก็สามารถนำเหรียญทองไปขายให้เขา แล้วซื้อหินรูนแทนได้