หลินซีเล่อรอคอยคำตอบด้วยความกระวนกระวายใจ หลังจากเข้ามาในโลกเอาชีวิตรอดได้ไม่กี่วัน ทุกคนต่างไม่รู้จักกันและติดต่อกันผ่านเครือข่าย พวกนักต้มตุ๋นมีมากมายเหลือเกิน ต่อให้เป็นคนที่ซื่อที่สุดตอนนี้ก็คงไม่หลงเชื่อคำพูดแบบนี้
ช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาเธอว่างก็ไถหน้าจอแชท พอเห็นพวกที่ถูกหลอกก็แอบคิดว่าคนพวกนั้นโง่ จะไปเชื่อใจคนอื่นง่าย ๆ แล้วเอาของที่เกี่ยวกับชีวิตไปให้ได้ยังไง
แต่ตอนนี้มาถึงตาตัวเองบ้าง ความรู้สึกทรมานแบบนั้นมันแย่จริง ๆ
เมื่อเห็นค่าชีวิตเหลือเพียง 10 แต้ม เธอก็พิมพ์ข้อความไม่หยุด
ปฏิเสธการบั่นทอนใจตัวเอง: "ท่านผู้ยิ่งใหญ่วางใจได้เลยนะคะ ฉันไม่โกหกแน่ พรุ่งนี้เช้าฉันจะขุดต้นผลไม้มาให้คุณ"
ปฏิเสธการบั่นทอนใจตัวเอง: "ถ้าฉันโกหกก็ขอให้ตายไม่ดี"
ปฏิเสธการบั่นทอนใจตัวเอง: "น่าสงสาร jpg"
ซีจือ: "เอาของกิน 3 วันมาเป็นมัดจำก่อน พรุ่งนี้ได้ต้นผลไม้แล้วค่อยคืนให้"
หลินซีเล่อดีใจมาก รีบส่งอาหารไปให้ทันที ส่วนทางซีจือก็ส่งยาถอนพิษมาให้ หลังจากกินเข้าไป พิษในตัวเธอก็หยุดลุกลาม ค่าเลือดหยุดลดลง สถานะเปลี่ยนจาก 'ถูกพิษ' เป็น 'อ่อนแอ' อย่างน้อยก็ไม่มีอันตรายถึงชีวิตแล้ว
เกือบได้เดินเข้าประตูยมโลกแล้ว หลินซีเล่อแทบจะร้องไห้ รู้สึกขอบคุณท่านผู้ยิ่งใหญ่เป็นที่สุด
ปฏิเสธการบั่นทอนใจตัวเอง: "หายพิษแล้ว ขอบคุณท่านผู้ยิ่งใหญ่มากนะคะ พรุ่งนี้ฉันจะขุดต้นผลไม้ไปให้แน่"
ซีจือไม่รู้เลยว่าตอนนี้ปฏิเสธการบั่นทอนใจตัวเองกำลังคิดอะไรอยู่ ถึงอีกฝ่ายจะเบี้ยวก็ไม่ขาดทุนอยู่ดี
หลี่ฝูหมิง: "เสี่ยวสี เนื้อมีมากขนาดนี้แบ่งหน่อยสิ"