การเอาตัวรอดของทุกคน: ฉันเป็นเจ้าของฟาร์มในทะเลทราย

ตอนที่ 17 โรงเรือนเพาะปลูก

6 นาที· 1.5K คำ

โรงเรือนกันลมคุมอุณหภูมิเป็นโรงเรือนเพาะปลูกขนาดใหญ่ ยาว 15 เมตร กว้าง 7 เมตร ซีจือมีอยู่ 2 หลัง โรงเรือนต้องใช้หินพลังงานถึงจะทำงานได้

เป็นของใหม่อีกแล้ว เธอไม่มี

แต่ตัวโรงเรือนมีหินพลังงานเริ่มต้นติดมาด้วย ใช้ได้ 5 วัน

โรงเรือน 2 หลังวางเรียงกันทางด้านซ้ายของที่พักพิง นำแปลงผักไปไว้ในโรงเรือนหมายเลข 1 ไม่นาน อุณหภูมิในโรงเรือนก็ลดลงจนถึง 28 องศา สบายสุด ๆ

พอฉีดน้ำให้ต้นกล้าผักหน่อย แต่ละต้นก็ชูคอตั้งตรง ใบพริ้วไหว เต็มไปด้วยชีวิตชีวา

ตรงนี้อุณหภูมิกำลังดี ซีจือเอาผ้ามาปูบนพื้น วางเฟิ่นเฟิ่นลงบนนั้น

ซีจือถือจอบเริ่มขุดดิน ตอนนี้ค่าพลังชีวิตเพิ่มขึ้นแล้ว ขุดจนเหนื่อยก็ขุดไปได้เยอะมาก ใช้น้ำซุปเนื้อหมาป่าเลเวล 3 กับโหย่วชงหยงต้มกิน ความเร็วในการฟื้นฟูร่างกายเร็วกว่าแต่ก่อนถึงเท่าตัว

กินอิ่มแล้วก็ขุดต่อ ทำไปจนถึงบ่ายสี่โมง กินซุปเนื้อไปเจ็ดมื้อ ถึงได้เปลี่ยนทรายเหลืองในโรงเรือนหมายเลข 1 ทั้งหมดให้กลายเป็นแปลงนาเลเวล 1 ปลูกผักได้แล้ว

ไม่อยากทำแล้ว

ซีจือนอนแผ่หราเหยียดยาวอยู่บนพื้น ดึงเฟิ่นเฟิ่นขึ้นมาซุกจนหนำใจ รู้สึกเหมือนได้พลังกลับมา จึงลุกขึ้นทำต่อ

ชีวิตชาวนาผู้ยากเข็ญ

เธอตัดสินใจแล้ว โรงเรือนหมายเลข 2 จะไม่ขุดแล้ว ใช้สำหรับใส่ดินที่ได้มาจากการเปิดหีบสมบัติโดยเฉพาะ ดินพวกนี้ดีกว่าแปลงนาเลเวล 1 ช่วยลดระยะเวลาการเพาะปลูกได้

ปลูกต้นสตรอว์เบอร์รีกับต้นกล้าแตงโมลงในดินเปล่า 2 แปลง แล้วนำไปไว้ในโรงเรือนหมายเลข 2

ยายต้นสตรอว์เบอร์รีกับต้นกล้าแตงโมที่เหลือเสร็จแล้ว เอาสารอาหารเหลวเริ่มต้นมาเจือจางรดน้ำ ทำค้างให้แตงกวา มองดูโรงเรือนที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวา ความรู้สึกภูมิอกภูมิใจก็เอ่อล้นขึ้นมาเอง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป