กลางดึกซีจือตื่นเพราะความหนาว มองดูระบบอุณหภูมิติดลบ 3 องศา เธอรู้สึกว่ายังพอทนได้ จึงห่มผ้าให้แน่นแล้วเปิดดูช่องแชท
เวลา 02:20 ยังมีคนคุยกันอยู่
มีทั้งคนบ่นว่าเกมนี้ห่วยแตก บางคนตกใจที่หน้าประตูมีมอนสเตอร์ข่วน ซีจือตั้งใจฟัง ก็ได้ยินเสียงสัตว์ร้องไม่รู้ชนิดจริง ๆ ไม่รู้ว่าสัตว์ในทะเลทรายเป็นยังไงบ้าง
ใต้ผ้าห่มเธอถูเท้าสองข้างเข้าด้วยกัน พออุ่นขึ้นหน่อยก็เคลิ้มหลับไปอีก ตื่นอีกทีเพราะความร้อน
เธอมองแผงระบบ: วันที่สองของการเอาชีวิตรอด เวลา 06:20 น. สภาพอากาศ: แจ่มใส อุณหภูมิ: 30°
เพิ่งสว่างมาแค่ 20 นาที อุณหภูมิก็พุ่งไปถึง 30° แล้ว เกมนี้ไม่ให้คนอยู่รอดเลยจริง ๆ
เธอถอดชุดวอร์มออก ใส่ชุดเกราะเงินไว้ข้างใน แล้วสวมเสื้อผ้าเปื้อน ๆ ทับอีกที ถือจอบออกไปนอกบ้าน หาที่ว่างหลังบ้านจัดการธุระส่วนตัว แล้วกลบด้วยทราย
จากนั้นก็ไปดูแปลงดินสองแปลง เมื่อคืนอากาศหนาวขนาดนั้น แต่ต้นกล้าทั้งสองกลับงอกแล้ว งอกออกมาเป็นใบสี่ใบ
"ฟู่—"
หลังจากรดน้ำด้วยมือเปล่าเสร็จ เธอถือจอบขุดดินข้าง ๆ จอบใช้งานง่าย ไม่หนักมาก แต่เพิ่งขุดไปได้แค่เล็กน้อยก็รู้สึกทั้งหิวทั้งเหนื่อย
เปิดหน้าข้อมูลส่วนตัว:
ผู้เล่น: ซีจือ
ID: HX-72-10255
ที่พักพิง: กระท่อมไม้เลเวล 2
สถานะ: กร่อยหนัก
พละกำลัง: 3 (+1)
ความคล่องตัว: 4 (+2)
ร่างกาย: 1 (+3)
HP: 30
โชค: 1
อาชีพ: ยังไม่ทริกเกอร์
สกิล: ย้ายสลับที่
อุปกรณ์: ชุดเกราะเงิน (หายาก)
เธอสังเกตเห็นสถานะ เพิ่งตื่นแท้ ๆ ทำไมถึงกร่อยหนักได้ ร่างกายก็ลดลงเหลือ 1
เธอเพิ่งขุดพื้นที่ขนาด 2x2 เองนะ
กลับเข้าบ้านกินซาลาเปาไส้เนื้อ 1 ลูกก็ยังหิวอยู่ เธอเลยกินอีกลูก จิบน้ำนิดหน่อย พักสักพัก สถานะถึงเปลี่ยนเป็นปกติ
เพื่อทดลอง เธอออกไปขุดพื้นที่ 2x2 อีกครั้ง สถานะก็กลายเป็นกร่อยหนักเหมือนเดิม ดูแล้วการใช้จอบบุกเบิกที่ดินไม่ใช่ทำได้ไม่จำกัด เกี่ยวข้องกับค่าร่างกายของเธอ
เธอกินข้าวปั้น 1 ก้อน ซาลาเปาไส้เนื้อ 1 ลูก หยิบเมล็ดที่แช่ไว้ตั้งแต่เมื่อวานมา มีบางส่วนเริ่มงอกแล้ว จึงค่อย ๆ ฝังเมล็ดลงในดินที่บุกเบิกไว้อย่างประณีต แล้วฉีดน้ำนิดหน่อย
[ขอแสดงความยินดี ผู้เล่น ซีจือ ทริกเกอร์อาชีพ — ชาวนา หลังจากได้รับอาชีพนี้ เมื่อคุณปลูกพืช อัตรารอดของพืชผลจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก ผลผลิตเพิ่มขึ้น 15%]
[ขอแสดงความยินดี ผู้เล่นคนนี้เป็นผู้เล่นคนที่ 3 ของเซิร์ฟเวอร์ที่ทริกเกอร์อาชีพ รางวัล หีบสมบัติเงิน 1 กล่อง]
[ขอแสดงความยินดี ผู้เล่นคนนี้เป็นผู้เล่นคนแรกของเซิร์ฟเวอร์ที่ทริกเกอร์อาชีพ รางวัล หีบสมบัติเงิน 1 กล่อง]
ความประหลาดใจระลอกแล้วระลอกเล่า ซีจือรู้สึกมึนงงไปหมด เธอนึกไม่ถึงว่าการบุกเบิกและปลูกด้วยตัวเองจะทริกเกอร์อาชีพได้
พอมองอีกที เธอเป็นคนที่ 3 ของเซิร์ฟเวอร์ที่ทริกเกอร์อาชีพ ไม่รู้ว่าสองคนแรกเป็นอาชีพอะไร ถึงทำได้เร็วขนาดนี้
ยังมีหีบสมบัติเงินอีก 2 กล่อง — ตกลงอยู่ทางทิศตะวันออกและทิศตะวันตก ห่างจากที่พักพิง 20 เมตร
ช่องแชท:
[ขอแสดงความยินดี ผู้เล่น ซีจือ บรรลุความสำเร็จผู้เล่นคนที่ 3 ของเซิร์ฟเวอร์ที่ทริกเกอร์อาชีพ รางวัล หีบสมบัติเงิน 1 กล่อง ขอแสดงความยินดี ผู้เล่น ซีจือ บรรลุความสำเร็จผู้เล่นคนแรกของเซิร์ฟเวอร์ที่ทริกเกอร์อาชีพ รางวัล หีบสมบัติเงิน 1 กล่อง]
ประกาศระบบตัวหนาพิเศษ ส่องแสงสีแดงห้าสี แปะอยู่บนช่องแชท ทั้งเซิร์ฟเวอร์ถูกปิดปาก 1 นาที ก็เพื่อให้คนจำนวนมากเห็นประกาศนี้
หนึ่งนาทีผ่านไป โซนแชทก็ระเบิดทันที มีข้อความทะลักเข้ามา
โชคดีจัง: "เห้ย ระบบจัดเต็มเก่งฉิบหาย"
ลมแรงพัดมา: "อิจฉาหีบเงิน อยากรู้จังว่าเธอทริกเกอร์อาชีพได้ยังไง"
หลี่ฝูหมิง: "ซีจือฉันรู้จัก ๆ อยู่ เป็นพนักงานบริษัทฉันเองนี่ ปกติก็ทะเยอทะยานดี"
โจวเสวียเหวิน: "@ซีจือ คุณทริกเกอร์อาชีพได้ไง อาชีพอะไรครับ? แชร์ประสบการณ์หน่อย"
หญิงทะเยอทะยาน: "เสี่ยซีจือ ขอแชร์ด้วยค่ะ"
กาแฟไม่ใส่น้ำตาล: "สงสัยเสี่ยจะไม่ได้ดูช่องแชทนะ"
ข้าไร้เทียมทาน: "เหอะ อะไรไม่ได้ดู จงใจเล่นตัวทำเป็นไฮโซหว่ะ หวงไว้ไม่อยากบอก อยากอัปตัวเองเงียบ ๆ คนเดียว"
ข้าคือที่สอง: "พวกเรามาจากโลกดวงเดียวกัน ควรทุกข์ร่วมสุขร่วมกัน แค่ขอแบ่งปันประสบการณ์นิดหน่อย งกจริง"
หลี่ฝูหมิง: "อย่าเพิ่งตกใจ ฉันจะถามประสบการณ์จากนาง แล้วเดี๋ยวมาแบ่งปันให้ทุกคน"
หลี่ฝูหมิงรีบแชทส่วนตัวหาซีจือ น่าเสียดายที่ซีจือใจจดจ่ออยู่กับหีบสมบัติเงินสองกล่อง ไม่มีเวลาดูแชทเลย
ก้าวออกนอกเขตรัศมีที่พักพิง เธอเห็นผืนทรายยังเก็บร่องรอยไว้มากมาย ทั้งรอยอุ้งเท้า ร่องรอยงูเลื้อยคดเคี้ยว…… แต่พอลมพัดมา ทรายก็กลบร่องรอยเหล่านั้น
เธอเก็บหีบสมบัติเงินทั้งสองกล่อง อดใจไม่เปิดมันก่อน แล้วออกตามหาหีบสมบัติต่อไป
เธอสวมมีดยาว ร่างกาย +1 รวมกับที่เซ็ตเสริมอีก 3 แต้ม กลายเป็น 7 แต้ม ผลลัพธ์ดีชัดเจน หาอยู่สองชั่วโมงถึงเพิ่งรู้สึกเหนื่อย
เธอมองแผงระบบ อุณหภูมิขึ้นถึง 45° แต่พกหินน้ำแข็งไว้ก็ไม่รู้สึกร้อน ถือมีดยาวแทงไปในทราย เจอแมงป่องก็เชือด
แมงป่องไม่มีเลเวล 1 ไม่มีของดรอป
เริ่มหิวนิดหน่อย จึงเอาซาลาเปาไส้เนื้อออกมากิน นี่คือของที่ใส่กระเป๋าไว้ตั้งแต่ก่อนออกเดินทางตอนเช้า เธอตั้งใจว่าจะหาหีบสมบัติทั้งวันแล้วค่อยกลับไปเปิดทีเดียว จะได้ไม่เสียเวลาเดินไปมา
หีบสมบัติที่ยังไม่เปิด ใส่ในช่องกระเป๋าถือว่าเป็นทรัพยากรชนิดเดียวกัน หีบไม้ใช้ 1 ช่อง หีบบรอนซ์ใช้ 1 ช่อง และหนึ่งช่องใส่หีบไม้ได้มากถึง 99 ใบ
ตอนนี้เธออยู่ห่างจากที่พักพิงเกิน 50 เมตรแล้ว เธอไม่กล้าเดินต่อไปอีก ไม่มีเข็มทิศ ในทะเลทรายสิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือการหลงทาง ถ้าตอนนั้นหาทางกลับบ้านไม่ได้ จะร้องไห้ก็ไม่มีที่ให้ร้อง
ไม่ว่าจะไปที่ไหน เธอต้องแน่ใจว่าแค่หันกลับมาก็ยังเห็นที่พักพิง ระหว่างนั้นก็สำรวจอันตรายรอบตัว จนเจอหีบบรอนซ์หนึ่งกล่องที่มีแมงป่องเฝ้าอยู่
เหมือนงูเมื่อวาน แมงป่องถูกตรึงอยู่ในรัศมีหนึ่งเมตรจากหีบ เธอใช้มีดยาวฟันสองครั้งก็จัดการได้
[สังหาร แมงป่องพิษ เลเวล 1 EXP +1 ได้รับ หางแมงป่อง x1, ยาถอนพิษ x1]
[หางแมงป่อง: หางของแมงป่องพิษ มีพิษร้ายแรง ใช้ทำอาวุธได้]
[ยาถอนพิษ: ใช้แก้พิษจากมอนสเตอร์ระดับต่ำได้]
ได้ยาถอนพิษมาด้วย นี่เป็นของดีเลย ซีจือเก็บใส่กระเป๋า แล้วออกตามหาหีบสมบัติต่อ
มองเวลา อีกทีห้าโมงครึ่งแล้ว คิดถึงมอนสเตอร์ตอนกลางคืน เธอหันหลังกลับทันที
หางตามองเห็นจุดสีเขียวเล็ก ๆ บนทะเลทรายไกล ๆ ใต้แสงแดดสีทอง ซีจือหยุดฝีเท้าแล้วเพ่งมองทันที
นั่นคือโอเอซิสเหรอ?
ทว่า พอตะวันเคลื่อนต่ำลงอีกนิด ก็มองไม่เห็นอีก เธอจำทิศทางไว้ได้ อยู่ทางซ้ายของที่พักพิง จึงแบกมีดยาวกลับที่พักพิง
วันนี้วันเดียว ได้หีบไม้ทั้งหมด 8 ใบ หีบบรอนซ์ 2 ใบ
บวกกับหีบสมบัติเงินที่ระบบให้รางวัลอีก 2 ใบ เรียกได้ว่าเก็บเกี่ยวได้เต็มที่ แต่ซีจือกังวลมาก
รู้สึกว่าถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป เธอต้องตายที่นี่แน่
วันนี้โชคดีถึงได้หีบสมบัติเงินมา 2 ใบ หลังจากนี้ถ้าทริกเกอร์ความสำเร็จไม่ได้อีกเล่า? หวังพึ่งแค่หีบไม้สองสามใบให้มีชีวิตอยู่ได้น่ะเหรอ