[เป้สัมภาระ: ตัวช่วยออกเดินทางแบบเบา ๆ มี 10 ช่อง แต่ละช่องจุของได้สูงสุด 99 ชิ้น]
[ดาบยาว (หายาก): อาวุธที่มีพลังโจมตีใช้ได้ มีโอกาส 5% ทำให้เป้าหมายมึนงงและติดสถานะเสียเลือดต่อเนื่อง เมื่อสวมใส่แล้ว พละกำลัง +1]
[หินน้ำแข็ง: หินวิเศษที่บรรจุพลังความเย็น พกไว้ช่วยต้านความร้อน หรือจะใช้ประกอบอาวุธก็ได้]
[การ์ดอัปเกรดไอเทม: เลือกไอเทมหนึ่งชิ้น เพื่อยกระดับและเพิ่มเอฟเฟกต์พิเศษ]
[หนังสือสกิลขั้นต้น: เรียนรู้แล้วได้รับสกิล "ย้ายสลับที่" ระบุเป้าหมายหนึ่งตัว แล้วสลับตำแหน่งกับมัน ระยะ 5 เมตร คูลดาวน์ 3 นาที]
[หินมิติ: ไอเทมสำหรับอัปเกรดเป้หรือคลังสินค้า เพิ่มช่องเก็บของได้ 1 ช่อง]
[ดินขั้นต้น: ใช้ปลูกพืชผลหรือผัก เพิ่มโอกาสรอดชีวิต ลดเวลาการเติบโต 20%]
[สารอาหารพืชขั้นต้น: ปุ๋ยเฉพาะสำหรับเพาะปลูก ลดเวลาการเติบโต 20%]
[ชุดเกราะเงิน (หายาก): มีพลังป้องกันใช้ได้ มอนสเตอร์ทั่วไปจะทำอะไรเจ้าไม่ได้ เมื่อสวมใส่แล้ว พลังชีวิต +3, ความเร็ว +2, พละกำลัง +1]
[ถุงพิษ: ภายในบรรจุพิษงู ร้ายแรงถึงตาย]
[หนังงู: ใช้ทำเครื่องนุ่งห่ม]
[เนื้องู: กินได้]
ใช้เวลาอ่านรายละเอียดของที่เปิดออกมาไม่นาน ซีจือก็ใช้หินมิติทันที ช่องเป้ขยายเป็น 12 ช่อง
นางยัดหินน้ำแข็งสองก้อนใส่กระเป๋า ไอเย็นวาบแผ่ซ่านทั่วร่าง ขับไล่ความร้อนระอุ สมองปลอดโปร่งขึ้นเยอะ
ของพวกนี้ประหนึ่งทำมาเพื่อนางโดยเฉพาะ รู้ไหมว่าในทะเลทราย อุณหภูมิสูงสุดอาจพุ่งถึงหกสิบเจ็ดสิบองศา ตอนนี้ยังอยู่ในช่วงคุ้มครองมือใหม่ อุณหภูมิก็ยังสี่สิบกว่าองศา
เรียนรู้หนังสือสกิลด้วย มหัศจรรย์ดี พอเรียนรู้แล้วนางก็ใช้เป็นเลย
[เจ้าเรียนรู้สกิล "ย้ายสลับที่" ซ้ำ ระยะใช้งาน +5 เมตร]
╰(*°▽°*)╯
อันนี้ดี!
เก็บของที่เหลือใส่เป้ หิ้วเป้สองใบกลับ
กลับถึงที่หลบภัย นางดูเวลา อีกครึ่งชั่วโมงฟ้ามืด
หลังฟ้ามืดมีอันตราย นางไม่คิดจะออกไปไหนอีก
เพียงแต่มองที่หลบภัยใกล้พังนี่แล้วชวนให้รู้สึกไม่ปลอดภัยเอาซะเลย เปิดแผงระบบขึ้นมาดูเงื่อนไขอัปเกรด
ที่หลบภัยเลเวล 1 → 2 ต้องการวัสดุ: ไม้×30, อิฐหิน×20, ผ้าใบ×1
ซีจือคำนวณ ตอนนี้นางมีผ้าใบสองผืน ไม้ 16 ท่อน อิฐหิน 10 ก้อน เดิมมี 12 ก้อน ตอนฆ่างูใช้ไปสองก้อน
ยังขาดไม้อีก 14 ท่อน อิฐหิน 10 ก้อน ในที่หลบภัยของซีจือกองเต็มไปด้วยหีบ นางเก็บหีบสมบัติเงินสองใบกับหีบสมบัติทองแดงไว้ แล้วแยกส่วนหีบไม้
[ได้รับไม้×2]
หีบไม้ 11 ใบแยกส่วนแล้วได้ไม้ 22 ท่อน ไม้สำหรับอัปเกรดพอแล้ว เหลือแค่อิฐหิน
นางเปิดแผงซื้อขายของระบบไปพลาง ครุ่นคิดไปพลางว่ามีอะไรพอแลกเปลี่ยนได้บ้าง น้ำกับอาหารแลกไม่ได้แน่ อาวุธก็ไม่ได้ ดินกับสารอาหารก็ไม่ได้... อะไรก็สำคัญไปหมด อะไรก็เสียดาย
ยังจนเกินไป
หลังจากชั่งใจอยู่นาน ก็แบ่งไม้ 6 ท่อน ไฟแช็ก 1 อัน ชามกับตะเกียบ 1 ชุด และกระทะแบน 1 ใบ กลัวว่าของพวกนี้วันแรกความต้องการจะน้อย ก็เผื่อหมั่นโถวสองลูกเป็นเส้นตาย
เปิดช่องแชท ข้อความถาโถมจนตาลาย:
"ฮือ ๆ ฉันจะกลับบ้าน ฉันไม่เล่นเกมบ้า ๆ นี่แล้ว"
"ฉันจะไม่ออกไปหาหีบละ จะไม่เชื่อแล้วว่าไอ้ระบบเฮงซวยนี่กล้าฆ่าฉันจริง กฎหมายบ้านเมืองไม่อนุญาต"
"ทุกคน ใครมีน้ำกับอาหาร ช่วยเด็กคนนี้ที หิวจะแย่แถมยังหิวน้ำ"
"ไปเปิดหีบสิ ในหีบมีของกินกับน้ำ หาเจอก็ไม่ต้องอด"
"เกมนี้ก็สนุกดีนะ ประสบการณ์แบบจัดเต็ม สัมผัสได้อารมณ์กว่าเกมจอแบนที่ฉันเคยเล่นเยอะเลย"
เจ้านี่มองโลกในแง่ดีไม่เบา แตกต่างจากเสียงบ่นแซ่ดส่วนใหญ่ แต่เกมเฮงซวยนี่ไม่สนุกสักนิด
"1 ไม้แลกขนมปัง หมั่นโถว น้ำ ฯลฯ อาหาร มีทัก"
"ข้างบนนี่คิดว่าคนอื่นโง่หรือไง 1 ไม้จะมาแลกของกิน"
"อาหารกับน้ำแลกไม้ มีทัก"
คนนี้แลกไม้ คงเหมือนนางที่ต้องการอัปเกรดที่หลบภัย ซีจือก็ส่งข้อความไปหนึ่ง: "ไฟแช็ก ชามกับตะเกียบแลกอิฐหิน มีทัก"
กลัวคนไม่เห็น ก็ส่งซ้ำไปสามรอบ ไม่นานก็มีคนทักส่วนตัวมา
"มีอาหารไหม ให้หน่อย"
นักขอออนไลน์ ไม่สน
หลี่ฝูหมิง: "ซีจือ นี่เจ้านายนะ ให้อาหารกับน้ำหน่อย กลับไปจะขึ้นเงินเดือนให้"
มือซีจือชะงัก หลี่ฝูหมิงเป็นเจ้านายนางจริง ๆ และยังเป็นพวกขูดรีด ซีจือนับถือจริง ๆ ที่เขาหาตัวนางเจอในกองข้อความมากมายนี่
หลี่ฝูหมิง: "เธอได้สังหารแรก หีบสมบัติเงินต้องมีของดีแน่ มีอะไรบ้าง ให้สักชิ้นสองชิ้น กลับไปฉันจะโอนให้สองพัน"
คนนี้รู้ได้ไงว่านางได้หีบสมบัติเงิน? ซีจือเลื่อนดูระบบขึ้นไปข้างบน ถึงได้รู้ว่าประกาศสังหารแรกก่อนหน้านี้มันเป็นประกาศทั่วเซิร์ฟเวอร์ ทุกคนยังถกกันพักใหญ่
นางถ่ายภาพทะเลทรายเปลี่ยวเปล่าแดดจ้าส่งให้หลี่ฝูหมิง: "เจ้านาย ขอความช่วยเหลือ กลับไปฉันจะทำงานโอทีให้ฟรี"
หลี่ฝูหมิง: "เหอะ ๆ ทำไมมีทะเลทรายด้วย ซวยแท้"
หลี่ฝูหมิง: "ฉันก็ลำบาก ช่วยไม่ได้ สู้ ๆ"
ซีจือกลอกตา ส่งข้อความต่อดูข้อความส่วนตัว ส่งไปอีกหลายข้อความ ในที่สุดก็เจอเนื้อคู่
ดูเล่อดูเล่อ: "ไฟแช็กแลกอิฐหินยังไง"
ซีจือลองตอบไป: "1 ไฟแช็กแลก 10 อิฐหินดีไหม"
ดูเล่อดูเล่อ: "??? ไม่จริงใจก็อย่าส่งข้อความมั่ว เสียเวลา"
ซีจือ: "เชื้อเพลิงสำคัญมาก ระบบบอกตอนกลางคืนมีอันตราย มีไฟยังไงก็ปลอดภัยกว่ามืดมิด อีกอย่างกลางวันกับกลางคืนอุณหภูมิต่างกันมาก จุดไฟผิงได้ ใช้ทำอาหารได้ด้วย"
ดูเล่อดูเล่อตอบกลับมาหลังจากเงียบไปพักใหญ่: "2 อิฐหินแลกไฟแช็ก"
ซีจือสูดหายใจเฮือก ต่อราคาได้โหดเกินไป: "5 อิฐหิน น้อยกว่านี้ไม่ได้ละ ไม่เอาก็หาคนอื่น"
ดูเล่อดูเล่อ: "3 อิฐหิน เชื้อไฟไม่ใช่เธอมีคนเดียว"
จริงด้วย เมื่อกี้นางเห็นในช่องแชทมีคนขายคบเพลิง
นางไม่ตกลงทันที รั้งรอคุยกับอีกหลายคน ทุกคนอยากอัปเกรดที่หลบภัย ยอมเอาไม้ 2 ท่อนไปแลกคบเพลิง ดีกว่าใช้อิฐหินแลกไฟแช็ก
ซีจือกัดฟัน เลื่อนลงไปหา ดูเล่อดูเล่อ: "4 อิฐหิน เส้นตายของฉัน"
ดูเล่อดูเล่อ: "ตกลง"
ใช้ระบบซื้อขายตรงก็ไม่ต้องกลัวถูกโกง พอได้อิฐหินแล้วนางก็ไปหาคนอื่นต่อ
เฟิงอวี่: "อิฐหินแลกไฟแช็ก"
ซีจือ: "ไฟแช็กหมดแล้ว มีกระทะแบนกับชามตะเกียบ ต้องการไหม"
เฟิงอวี่: "ไม่ต้องการ"
กาแฟไม่ใส่น้ำตาล: "สวัสดี กระทะแบนแลกอิฐหินยังไง"
ซีจือ: "3 อิฐหินแลกกระทะแบน"
กาแฟไม่ใส่น้ำตาล: "ฉันมีแค่ 2 อิฐหิน เพิ่มไม้ให้ 1 ท่อนได้ไหม"
ซีจือ: "เพิ่ม 2 ไม้"
กาแฟไม่ใส่น้ำตาล: "ได้"
หลังซื้อขายเสร็จ นางได้อิฐหิน×2 ไม้×2 แล้วยังใช้ชามกับตะเกียบหนึ่งชุดแลกอิฐหินได้ 2 ก้อน ใช้หมั่นโถวหนึ่งลูกแลกอิฐหินได้ 2 ก้อน ในที่สุดก็รวบรวมวัสดุอัปเกรดที่หลบภัยได้ครบ
[วัสดุเพียงพอแล้ว จะอัปเกรดที่หลบภัยหรือไม่]
"อัปเกรด!"
ที่หลบภัยถูกห้อมล้อมด้วยม่านหมอก ภายในไม่มีเสียงใดเล็ดลอด หนึ่งนาทีผ่านไปหมอกจางหาย สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าคือที่หลบภัยแห่งใหม่