หลินเฟิงพยักหน้า วางแผนที่ลงบนโต๊ะ แล้วชี้ไปที่จุดหนึ่ง: "ไม่พบร่องรอยของขบวนรถโอซาก้า แต่พบแร่เหล็กดำ มีคนราวหนึ่งหมื่นกว่าคน ในจำนวนนั้นเป็นชาวญี่ปุ่นประมาณครึ่งหนึ่ง มีผู้ควบคุมภูตแค่พันกว่าคน และยังมีมนุษย์กึ่งสัตว์จากโลกอื่นอีกบางส่วน"
กัวอี้อดตื่นเต้นไม่ได้: "แร่เหล็กดำ ยังรออะไรอยู่เล่า ต้องยึดมาให้ได้ รถรบระดับ 4 ของฉันรอแร่นี้อยู่พอดี..."
ลั่วเสี่ยวเสี่ยวยืนอยู่ข้าง ๆ พยักหน้าไม่หุบ
เสินม่งฉิงและหมีเสวี่ย ในฐานะช่างฝีมือระดับ 4 และช่างหล่อระดับ 4 ก็เข้าร่วมประชุมครั้งนี้ด้วย ทั้งคู่มองเขาด้วยดวงตาแห่งความหวังเช่นเดียวกัน
"หลินเฟิง ฉันเหรอเสี่ยวฉิงก็ต้องการแร่เหล็กดำชุดนี้เหมือนกัน ในระบบอาชีพที่เธอแต่งตั้งให้ฉัน มีแบบแปลนอาวุธระดับเหล็กดำอยู่ กำลังรอวัตถุดิบมาผลิตเพื่ออัปเลเวลอยู่พอดีนะ"
กัวอี้แล้วก็ลั่วเสี่ยวเสี่ยวต่างก็มองผู้หญิงใหม่ทั้งสองคนด้วยสายตาอิจฉา โดยเฉพาะเสิ่นเมิ่งฉิง นับว่าได้ก้าวขึ้นสวรรค์ในก้าวเดียว จากที่เคยเป็นแค่หญิงอ่อนแอระดับ 0 เธอกลับได้มีสถานะและพอกำลังเท่าเทียมกับพวกผู้ปลุกพลังอย่างทันที แถมระบบอาชีพของเออยังมีแบบพิมพ์สำเร็จรูปอีก เรื่องอื่นไม่ต้องพูดถึง แค่กำลังพื้นฐานระดับเหล็กดำก็แข็งแกร่งกว่าพวกปลุกพลังในขบวนรถส่วนใหญ่แล้ว
คิดถึงตัวเขาเอง กัวอี้ ที่ต้องติดตามขบวนรถอย่างเหนื่อยยาก เป็นวัวเป็นควายกว่าจะไดเป็นผู้มีอาชพระดับ 4 แถมอยากจะผลิตรถกระดับสีเองยังต้องคิดค้นเอาเอง แถบแบบพรือพิมพ์อะไรก็แถบไม่เห็นเงาด้วยซ้ำ เปรีบคนกับคนแล้วช่างน่าหงุดหงิดเสียจริง