พลังเพียง 1% นี้จะทำให้เกิดพลังเวทขึ้นในร่างกายของพวกเขา เปิดเส้นทางสู่สวรรค์ วันหน้าการปราบภูตประหลาดก็จะง่ายดายราวกับกินข้าวดื่มน้ำ
“เหลาจ้าว หยกสืบทอดชิ้นนี้เตรียมไว้ให้คุณกับคนในเมืองชั้นใน มีข้อจำกัดอยู่ เรียนรู้ได้ผ่านหยกชิ้นนี้เท่านั้นและถ่ายทอดออกไปไม่ได้ คุณก็ลงไปเรียนด้วย จะเป็นประโยชน์ แล้วค่อยเผยแพร่ให้ทั่วทั้งเมือง”
“ขอบพระทัยฝ่าบาทที่เมตตา!!!”
จ้าวเการับหยกมาแล้วก็รีบกล่าวขอบคุณซ้ำอีก ไอ้แก่คนนี้ทำแบบนี้ทุกครั้ง ห้ามเท่าไรก็ไม่ฟัง หลินเฟิงคร้านจะสนใจเขา
“ส่วนผู้ควบคุมภูตชาวญี่ปุ่นที่เหลือ จัดให้ไปขุดแร่ด้านหลังหุบเขาทั้งหมด ไปทำงานได้แล้ว”
สั่งการเสร็จ หลินเฟิงก็กลับขึ้นไปบนหลังเต่าดำ เขาตั้งใจจะลองดูว่าวิชาดูดซับปราณนี้มีอะไรแตกต่าง
หลินเฟิงหยิบหยกสีทองอ่อนที่เตรียมไว้ให้ตนออกมา แล้วแผ่พลังจิตเข้าไป เคล็ดวิชาชุดหนึ่งประทับลงในสมอง ดูดซับปราณฟ้าดิน หลอมปราณเป็นเส้น รวมเส้นเป็นสาย สะสมสายเป็นวิถี หลอมวิถีให้กลายเป็นพลังเวท
เมื่อมีพลังเวทสักสาย ก็สามารถใช้เวทเล็ก ๆ ได้ ในหยกมีวิชาเวทที่สอดคล้องกันอยู่ หากใช้พลังเวทจากปราณไฟก็ปล่อยเวทลูกไฟได้ ส่วนพลังเวทจากปราณดินก็ใช้เวทหนามดินได้...
ปราณฟ้าดินแต่ละชนิดในหยกสืบทอดชิ้นนี้ล้วนมีวิชาเวทหนึ่งวิชารองรับ แม้มีเวทเพียงวิชาเดียว แต่วิธีใช้ปราณฟ้าดินธาตุต่าง ๆ สร้างวัสดุวิญญาณกลับมีมากมาย ตั้งแต่วัสดุพื้นฐานอย่างทรายวิญญาณ อิฐวิญญาณ กระเบื้องวิญญาณ หยกวิญญาณ โลหะวิญญาณ ไม้วิญญาณ และน้ำวิญญาณ ไปจนถึงสิ่งของคุ้มครองบ้านอย่างสิงโตหิน