นับแต่วันนั้น ขบวนรถก็เกิดการเปลี่ยนแปลงเงียบ ๆ มากมาย ผู้คนที่เคยใช้ชีวิตอย่างเฉื่อยชาไร้จุดหมาย แววตากลับมีบางสิ่งที่อธิบายไม่ถูกเพิ่มขึ้นมา
แม้จะยังต้องเผชิญกับการไล่ล่าของหมอกเทา เผชิญกับภูตประหลาด อสูรกลายพันธุ์ ความหิวโหย และความตาย แต่ทุกคนก็รู้ดีว่าโลกนี้ไม่ได้มีเพียงความมืดมิดและสิ้นหวัง ยังมีใครบางคนที่นานมาแล้ว ได้จุดตะเกียงทิ้งไว้ให้พวกเขา
และตอนนี้ ตะเกียงดวงนั้นก็มาอยู่ในมือพวกเขาแล้ว
การอพยพของขบวนรถไม่เคยหยุดนิ่ง เส้นทางจากนี้กลับราบรื่นเกินคาด ไม่มีใครพลัดหลง ไม่ถูกฝูงอสูรจู่โจมเป็นวงกว้าง อสูรกลายพันธุ์ที่เร่ร่อนในทุ่งร้างเพิ่งโผล่มาก็ถูกขบวนรถพบเข้า ปืนกลหน้าไม้ระดมยิงเพียงชุดเดียวก็จัดการได้
ทุกครั้งที่ขบวนรถหยุดพัก จัวหม่าและหยางจินจะพาสมาชิกกองอารักขาไปฝึกซ้อม พวกผู้หญิงที่ถูกจัดเข้ากองอารักขาจากที่เก้ ๆ กัง ๆ ก็ค่อย ๆ ชำนาญขึ้น
พรสวรรค์ของจัวหม่าให้เธอเชื่อมต่อกับม้าและอูฐได้ เหล่าผู้ขี่ภายใต้การบัญชาของเธอและหยางจินจึงเคลื่อนขบวนเป็นระเบียบ ตอบสนองรวดเร็ว
หลังฝึกซ้อม จัวหม่าเรียกเนตรทองแล้วพาสมาชิกกองอารักขากลุ่มหนึ่งไปล่าอสูรกลายพันธุ์ระดับต่ำรอบ ๆ ทั้งฝึกคนและหาเสบียงเพิ่ม อสูรกลายพันธุ์ที่กินได้เกือบทั้งหมดล้วนช่วยเพิ่มค่าสเตตัสให้พวกเขา เป็นของดีที่หาได้ยาก
เนตรทองบินวนอยู่บนฟ้า ตรวจจับทุ่งร้างในรัศมีหลายพันเมตร หากมีฝูงอสูรขนาดใหญ่หรืออสูรกลายพันธุ์ทรงพลังเข้าใกล้ มันจะส่งสัญญาณเตือนล่วงหน้า จากนั้นกองอารักขาก็ถอนตัวกลับอย่างรวดเร็ว