ตอนที่หลินเฟิงกลับมาถึงข้างกายเสี่ยวเสวียน หลุมดินที่มันขุดก็ใหญ่ขึ้นกว่าเดิม
“หยุดกินได้แล้ว ให้ฉันดูหน่อยว่าแกตัวใหญ่ขึ้นแค่ไหน”
เสี่ยวเสวียนลุกขึ้นจากหลุมดิน หลินเฟิงเดินอ้อมดูรอบหนึ่งก็พบว่าร่างของเจ้าตัวนี่ใหญ่ขึ้นอีกวงจริงๆ เดิมหินบนหลังมันวางชิดขอบกระดอง แต่ตอนนี้กระดองขยายออกไปอีกรอบ กว้างราวครึ่งเมตร
“พอดีเลย ฉันบ่นอยู่พอดีว่าบ้านแคบไปหน่อย”
หลินเฟิงสื่อสารกับเสี่ยวเสวียนด้วยจิต แสงสว่างสีเหลืองดินเปล่งขึ้นแล้วแผ่ไปยังบ้านหิน ผนังเริ่มขยายตัวออกด้านนอกอย่างรวดเร็ว]
ดินบนพื้นถูกดึงขึ้นมา เปลี่ยนจากดินเป็นหิน เติมเต็มช่องว่างใหม่
ความกว้างของบ้านขยายเป็นสองเมตรครึ่ง ความยาวขยายเป็น 4 เมตร
พื้นที่ภายในกว้างขวางขึ้นทันตา
“รับไหวไหม” หลินเฟิงสื่อสารกับเสี่ยวเสวียน ผลตอบรับที่ได้นั้นง่ายมาก แค่น้ำหนักแค่นี้เรื่องเล็กน้อย
“ถ้าอย่างนั้น ก็ให้สูงขึ้นอีกหน่อย”
แสงสีเหลืองดินยังคงพลุ่งพล่าน ผนังเริ่มยืดขึ้นด้านบน สูงขึ้นเรื่อยๆ จนถึง 4.5 เมตร
ยังไม่หยุดเท่านั้น หลินเฟิงเกิดความคิดใหม่ขึ้นมาอีก คือการแบ่งชั้น ด้านล่างใช้เป็นห้องเก็บของ ด้านบนเป็นห้องนอน
แบบนี้แม้แต่ตอนเดินทาง ก็นอนเอกเขนกหลับได้แล้ว
หลินเฟิงถ่ายทอดความคิดให้เสี่ยวเสวียนผ่านจิต แล้วภายในผนังก็เริ่มไหลตัวหลอมหลอมสร้างใหม่ แตกออกเป็นสองส่วน ก่อเกิดเป็นแผ่นพื้นหินชั้นหนึ่ง กับบันไดเวียนด้านนอกบ้าน ทอดจากชั้นหนึ่งขึ้นไปยังชั้นสอง