ทุกคนทะลุมิติ! ผมเลี้ยงอสูรเมืองในโลกวันสิ้นโลก

ตอนที่ 13 ล่าภูตประหลาด

7 นาที· 1.5K คำ

ไม่ใช่การชะลอตัวอย่างช้า ๆ แต่เป็นการเบรกกะทันหัน ยางเสียดสีกับพื้นถนนดังลั่น ตามด้วยเสียงตะโกนฆ่าฟันดังมาจากด้านหน้าขบวนรถ

ฝีเท้าของหลินเฟิงหยุดกึก

อาศัยแสงไฟหน้ารถด้านหน้า เขาเห็นว่าขบวนรถหยุดนิ่งแล้ว มีคนตะโกนอยู่บนหลังคารถ

“ทางนั้น! ทางนั้นก็มีด้วย”

“ป้องกันไว้ ป้องกันไว้!” ยังมีเสียงร้องโหยหวนอย่างน่าเวทนาในสายลมยามค่ำคืน ราวกับถูกบางสิ่งฉีกทึ้งทั้งเป็น

หลินเฟิงสัมผัสได้ถึงไอเย็นยะเยือกที่ทำให้ขนลุกซู่ พวยพุ่งมาจากทุกทิศทาง

แผ่นหลังตึงเครียดในทันใด เขาระดมพลังจิตวิญญาณเข้าสู่ดวงตา

นี่คือการประยุกต์ใช้พลังจิตวิญญาณขั้นพื้นฐานที่สุดของผู้ปลุกพลัง สามารถเพิ่มพูนความสามารถในการรับรู้ได้อย่างมาก แม้กระทั่งมองเห็นสิ่งที่คนธรรมดามองไม่เห็น

ในจังหวะที่พลังจิตวิญญาณหลั่งไหลเข้าสู่ดวงตา โลกก็พลันคมชัดขึ้น

ตรงหน้าหลินเฟิงไปไม่ถึง 50 เมตร มีสิ่งมีชีวิตสีดำสนิทกำลังวิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว

รูปร่างของมันคล้ายสุนัขตัวใหญ่ รอบกายห่อหุ้มด้วยหมอกดำ นัยน์ตาสีแดงฉาน กรงเล็บแหลมคมราวกับมีดสั้น และที่น่ากลัวที่สุดคือปากของมันที่แยกออกจากโคนหู เผยให้เห็นฟันสองแถวเรียงรายแน่นขนัดคล้ายฟันเลื่อย

หลินเฟิงถอยหลังสองก้าวโดยไม่รู้ตัว มือล้วงไปด้านหลัง คว้าถึงขากรรไกรยักษ์ของด้วงกว่างสองตัวที่แขวนอยู่ข้างเป้

ของชิ้นนี้เป็นสิ่งที่หลินเฟิงถอดจากซากตัวด้วงตอนก่อนออกเดินทาง ตอนนั้นด้วงกว่างถูกเสี่ยวเสวียนกัดกินไปกว่าครึ่ง แต่ขากรรไกรขนาดใหญ่รูปเคียวคู่นี้ยังคงสมบูรณ์ดี คมกริบราวกับใช้เป็นมีดได้ ตอนที่หลินเฟิงเก็บข้าวของ เขาก็เลยแขวนมันไว้กับเป้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป