หวังเลี่ย: "ยืนงงกันทำไม รีบเอาของรางวัลกลับไป"
สมาชิกทีมล่าถึงได้สติ รีบกรูกันเข้าไป ลากบ้าง หิ้วบ้าง แบกของรางวัลเต็มมือกลับจุดพักชั่วคราว
กลับถึงจุดพักชั่วคราว รอจนหลินเฟิงโยนหนูนาตัวสุดท้ายบนดาดฟ้าลงมา กองหนูนาบนพื้นก็สูงเป็นภูเขาเล็ก ๆ ฟางหลิงกำลังจดบันทึก สมาชิกทีมล่ายืนห้อมล้อม แม้พวกเขาจะมีบาดแผลเต็มตัว บางคนพันแขนด้วยผ้า บางคนพันขาด้วยผ้ากอซ แต่ใบหน้ากลับเต็มไปด้วยความตื่นเต้นดีใจ
รอบ ๆ ก็อัดแน่นไปด้วยคนจากขบวนรถ มองดูกองหนูนาแล้วกลืนน้ำลายดังเอื้อก
"หัวหน้าพวกเขาโคตรเจ๋งเลย หนูนาเยอะขนาดนี้..."
"ใช่ แต่ว่าไม่รู้จะแบ่งให้พวกเรามั้งไหม ฉันไม่ได้กินเนื้อมาหลายวันแล้ว กินผักป่าจนแทบอ้วก"
"ฝันไปเถอะ อยากกินเนื้อก็ไปเข้าทีมล่าสิ..."
"ฉันว่าโจ๊กเหลว ๆ ใส่ผักป่าก็ดีออกนะ จะบอกให้นายยังไม่เห็นรึ วันนี้เอาศพกับคนเจ็บกลับมาเท่าไหร่ กลัวนายมีชีวิตไป แต่ไร้ชีวิตกลับ พวกสัตว์ประหลาดน่ะฆ่าง่ายนักรึไง"
"ถ้าฉันเป็นผู้ปลุกพลังก็ดีสิ..."
คนมุงส่งเสียงซุบซิบกัน
หวังเลี่ยรับสมุดจากมือฟางหลิง มองแวบหนึ่ง แล้วเอ่ยปาก
"ครั้งนี้การล่าฆ่าหนูนาเลเวล 1 ได้ 3 ตัว เลเวล 0 ได้ 32 ตัว ในนั้นทีมของหลินเฟิงฆ่าได้มากสุด คิดเป็นหนึ่งในสามของทั้งทีม"
"ตามผลงานครั้งนี้ บวกกับที่สัญญาว่าจะเพิ่มให้อีก 10% รวมเป็น..."
"หนูนาเลเวล 0 ผมไม่เอา แบ่งเลเวล 1 ให้ผมสองตัว" หลินเฟิงขัดคำพูดหวังเลี่ย ในห้องเก็บของเขายังมีธัญพืชอีกหลายร้อยชั่ง หนูนาเลเวล 0 จะเทียบกับเลเวล 1 ได้ยังไง เนื้อหนูนาตัวโตขนาดนี้สองตัว อย่างน้อยก็ช่วยยกระดับพลังชีวิตให้เขาสูงขึ้นได้อีกไม่น้อย โดยเฉพาะกับเสี่ยวลี่พวกเธอ คงจะเห็นผลชัดขึ้นมาก