ฝูงชนยังคงหลั่งไหลไปทางประตูเมือง ลานว่างข้างกำแพงเมืองถูกเบียดจนแน่นขึ้นเรื่อยๆ มีคนอุ้มเด็กนั่งยองอยู่ที่มุม มีคนเบียดเสียดในฝูงชนเพื่อตามหาพวกพ้อง
เสียงตะโกนและเสียงร่ำไห้ปนเปกัน ความโล่งใจที่รอดตายและความเจ็บปวดจากการสูญเสียคนที่รักสอดประสานกัน
คนงานเหมืองดำอัปมงคลของจ้าวต้าย่งเป็นพวกสุดท้ายที่ถอยขึ้นมา ลั่วเสี่ยวเสี่ยวเหลือบมองพวกดำอัปมงคลพวกนั้น หันไปตะโกนบอกคนในขบวนรถของตนว่า: "ส่งโล่ให้พวกมัน ปิดทางเข้าไว้!"
โล่ถูกส่งต่อไป พวกดำอัปมงคลรับมา โล่ทีละอันถูกกระแทกลงพื้น ปิดกั้นฝูงอสูรกลายพันธุ์ที่พุ่งเข้ามาอย่างแน่นหนา คนด้านหลังรีบยื่นหอกยาวออกมา หอกซัดและลูกธนูยิงสลับกันโจมตี
นอกเมือง เสี่ยวเฮยและเนตรทองยังคงไล่ฆ่าฝูงอสูรกลายพันธุ์ที่พยายามเข้าใกล้เสี่ยวเสวียนต่อไป กระต่ายป่าเถื่อนตาแดงตัวแล้วตัวเล่าถูกกรงเล็บคมของเสี่ยวเฮยตัดหัว หรือถูกกัดคอหัก
พายุใบมีดวายุของเนตรทองฉีกพื้นดินซ้ำแล้วซ้ำเล่า หนูเงาเทาที่ถูกพัดเข้าไปถูกหั่นเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
บนกำแพงเมืองมีคนยืนเต็มแล้ว ตั้งแต่ตอนที่จัวหม่าบอกว่าจะสอนพวกผู้หญิงยิงธนู ก็ให้กัวอี้ผลิตธนูและคันธนูเพียงพอแล้ว โดยเฉพาะลูกธนู วัสดุอสูรกลายพันธุ์ที่เก็บได้ตลอดทาง โดยเฉพาะฟันและกรงเล็บคมของอสูรกลายพันธุ์ พวกนี้หลินเฟิงเอามาแลกเปลี่ยนทั้งหมด กัวอี้นำมาผสมในหัวธนู ตอนนี้กลายเป็นอาวุธสังหารชั้นดีในการกำจัดฝูงอสูรกลายพันธุ์