เสิ่นอวี่ถงยอมตกเป็นของหลินเฟิงได้ง่ายขนาดนี้ ที่แท้ก็เพราะช่วงหลายวันมานี้ หลินเฟิงไม่เพียงส่งเนตรทองออกไปสอดแนมทั่วทุกทิศทาง ยังส่งมดกัดกินโลหะไปจับสัตว์กลายพันธุ์ทั่วสารทิศ และระหว่างที่ขบวนรถทั้งหมดตื่นรู้เป็นผู้มีอาชีพ ก็เก็บสัตว์กลายพันธุ์มาได้ไม่น้อย ล้วนถูกคุมขังไว้ทั้งหมด
ระหว่างนั้น เพื่อสะสมจำนวนสัตว์สำหรับบูชายัญ ยังเล่นซ่อนหากับขบวนรถแกร่งบางขบวนในทุ่งร้างแถบนี้ แล้วจับสัตว์กลายพันธุ์จำนวนมากมาบูชายัญ ต่อมาเฉินหมิ่น ลู่หงอิง จัวหม่า หยางจิน โม่ชิงหลวน หมีเสวี่ย ฟางหลิง เสิ่นอวี่ถง หลินเยว่รุ่ย (เสี่ยวรุ่ย) และคนอื่นๆ ก็ได้เลื่อนเป็นผู้มีอาชีพขั้นเหล็กดำระดับ 4 ติดต่อกัน
ในวินาทีที่เสิ่นอวี่ถงได้อาชีพพยากรณ์ดวงดาวมา นางเห็นภาพเหตุการณ์หนึ่งในอนาคต หน้าแดงก่ำแล้วมองหลินเฟิงแล้วบ่นเบาๆ “ที่แท้ สามีในอนาคตของฉันก็เป็นเจ้านี่หรอกเหรอ... ดูเหมือนจะพอไหวอยู่...”
ผลก็คือโดนหลินเฟิงที่จับตาดูสถานการณ์ของพวกนางอยู่ตลอดเวลาได้ยินเข้า
แล้วจะรออะไรอีกล่ะ ก็ต้องฉวยโอกาสขึ้นไม้ขึ้นมือสิ
ตั้งแต่นั้นมา หลินเฟิงจะลวนลามนางอีก เสิ่นอวี่ถงก็ไม่โกรธแล้ว บางครั้งยังอาสาเข้าไปใกล้ชิดเองด้วยซ้ำ
หลินเฟิงชอบเสิ่นอวี่ถงผู้หญิงหอมนุ่มคนนี้เหลือเกิน พอว่างก็ลากเก้าอี้นอนไปนอนอาบแดดที่ระเบียงหน้าห้องนาง บางครั้งก็แกล้งหยอกเยา
เสิ่นอวี่ถงปล่อยให้หลินเฟิงวางคางลงบนไหล่ของนาง เสียงนุ่มอู้อี้ “คุณ... ปล่อยมือก่อนได้มั้ย ฉันวาดเส้นทางไม่ได้แล้ว”