"ใจเย็น ๆ ให้พวกมันเข้าไปในตำแหน่งที่วางไว้"
ปืนใหญ่หน้าไม้บนหลังคารถหุ้มเกราะโก่งคันธนูจนสุด
แล้วขบวนรถของเชลยญี่ปุ่นนั่นก็มองเห็นกองหินที่กระจายอยู่บนถนนข้างหน้าที่เป็นเครื่องกีดขวาง รถเบรกกระทันหันจนกดดันให้คันหลังต้องหยุดตาม ล้อเสียดสีกับพื้นถนนจนเกิดเสียงกรีดหู
"ยิง!"
เสียงคันธนูของปืนใหญ่หน้าไม้ดังขึ้นจากสองข้างทางในพุ่มไม้ ลูกดอกหน้าไม้ขนาดเท่าแขนคนแม่นยำพุ่งเข้าปักกลางขบวนรถ เสียงยางแตกและเสียงโลหะฉีกขาดดังขึ้นพร้อมกัน รถคันกลางในขบวนหลบไม่ทัน รถบรรทุกชนกันเป็นทอด ๆ อย่างหนัก ภายในไม่กี่วินาที ขบวนรถทั้งขบวนก็ติดกันเป็นระเบียบยุ่งเหยิง
"รอบสอง ยิง!"
ลูกดอกหน้าไม้อีกรอบพุ่งเข้าใส่ขบวนรถพวกญี่ปุ่นที่โกลาหล ลูกดอกยาวเสียบทะลุเข้าไปในตู้รถ ทะลุร่างกายของชาวญี่ปุ่นเป็นแถว ๆ ราวกับลูกชิ้นเสียบไม้ เสียงร้องโหยหวนดังขึ้น พวกญี่ปุ่นจำนวนมากรีบกระโดดลงจากรถด้วยความตื่นตระหนก ตะโกนร้องโกลาหล ชักอาวุธประจำกายออกมา บางคนจัดแถวตั้งรับ พยายามบุกทะลวงออกไป
แต่เมื่อมองไปโดยรอบ รถหุ้มเกราะก็พุ่งออกมาจากพุ่มไม้สองข้างทางรายล้อมพวกมันไว้เป็นวง ลูกดอกหน้าไม้ยิงเข้าใส่ฝูงชนทีละดอก ๆ อย่างไม่ขาดสาย
ไป๋จื่อโหรวพุ่งออกไปก่อนใคร แสงกระบี่ของนางฟันผ่านคอของนักธนูบนหลังคารถอย่างแม่นยำ กระบี่ชีพจรพลุ่งพล่าน สลายแนวข้าศึกที่พยายามตั้งแถวป้องกันของพวกชาวญี่ปุ่นได้ในพริบตา หน่วยเล็ก ๆ หลายหน่วยถูกนางฟันแตกกระจาย จนต้องหนีกระเจิงไปคนละทิศ
"บุกออกไป! ให้พวกแกบุกออกไปให้ได้!" โคกูระ จุนอิจิโร่กระโดดออกจากรถ ดาบญี่ปุ่นหลุดจากฝัก ใบดาบถูกหมอกสีแดงเข้มปกคลุม เขาคำรามและพุ่งตรงไปยังรถหุ้มเกราะที่อยู่ใกล้ที่สุด ด้วยความเร็วสูง ฟันออกเป็นแสงดาบสีแดงเข้มเส้นหนึ่ง