แนวป้องกันรอบนอกถูกฝูงมดกัดกินโลหะที่ไหลบ่าเข้ามาอย่างน้ำทะลักทะลายลงในพริบตา ภูตญี่ปุ่นตัวแล้วตัวเล่าถูกตะลุมบอนจนล้มลง พอจะลุกก็ถูกฝูงมดกลืนกินทับถม
ภูตประหลาดพวกนั้นถึงจะไร้สติ แต่ก็ใช่ว่าจะไม่รู้จักความกลัว เมื่อเจอการบุกโจมตีแบบนี้ ผู้ควบคุมภูตเห็นท่าไม่ดีก็ชิงหนีเป็นคนแรก ระหว่างวิ่งหนีก็คอยขับไล่ภูตญี่ปุ่นระดับต่ำที่สมองหมดแล้วให้เข้าขัดขวางเอาไว้
"บาก้า! ขวางไว้ ไอ้พวกโง่ทั้งหมดขึ้นไป……"
จัวหม่านำอัศวินบุกตัดจากปีกขวาเข้าไปในกลุ่มภูตญี่ปุ่นที่กำลังหนี อัศวินเรียงแถวเป็นแนวยาว ฝีเท้าม้าเป็นจังหวะเดียวกัน ทวนยาวแทงทะลุตัวภูตญี่ปุ่นทีละตัว ๆ เสียบเป็นชุด แสงแดงบนทวนวูบวาบ ภูตญี่ปุ่นระเบิดเป็นท่อน ๆ ถูกกีบม้าที่วิ่งตามหลังเหยียบแหลกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
สัตว์บังคับของเซี่ยตู้ก็ตีขนาบจากฝ่ายซ้าย ภูตญี่ปุ่นที่เพิ่งหนีมาทางนี้พุ่งชนเข้ากองทัพจิ้งจกเขาเดียวระดับ 5 นับสิบตัวที่จ้องเขม็งอยู่ พลันตกเข้าไปในการรุมกระทืบของสัตว์กลายพันธุ์นับพัน
พวกเขาตัดเส้นทางหนีของภูตญี่ปุ่นขาดสิ้น ภูตญี่ปุ่นขึ้นฟ้าก็ไม่มีทาง ลงดินก็ไม่มีช่อง การต่อสู้กินเวลาเพียง 20 นาที ฐานที่มั่นทั้งแห่งไร้ซึ่งผู้รอดชีวิต ภูตญี่ปุ่นทั้งหมดถูกสังหารจนสิ้นซาก
เต็มไปด้วยรถล้มคว่ำ เรี่ยราดไปด้วยซากศพแตกกระจาย
เซี่ยตู้ค้นหาอยู่นานก็ได้แต่สบถออกมา: "ไอ้สัส! ฐานที่มั่นของพวกภูตญี่ปุ่นนี่ทุกครั้งก็เป็นแบบนี้ ยึดมาได้ก็ไม่มีอะไรติดไม้ติดมือ จะผลึกประหลาดก็ไม่มี จะสิ่งของจำเป็นก็ไม่มี……”
