ทุกคนทะลุมิติ! ผมเลี้ยงอสูรเมืองในโลกวันสิ้นโลก

ตอนที่ 87 ไล่ลงรถทุกคน

6 นาที· 1.4K คำ

เมื่อเนตรทองบินอ้อมไปยังอีกด้านของเมือง ในย่านบ้านพักตากอากาศแห่งหนึ่ง มันสังเกตเห็นบางอย่างผิดปกติ

เนตรทองลดระดับลงเล็กน้อย หลินเฟิงจ้องไปที่บ้านหลังหนึ่ง ก็พบร่องรอยกิจกรรมของมนุษย์

ที่นี่มีคน! ในเมืองนี้ยังมีคน! เป็นขบวนรถอื่นที่มาถึง หรือว่าผู้รอดชีวิตที่อาศัยอยู่ที่นี่แต่เดิม?

หลินเฟิงให้เนตรทองบินวนรอบสุดท้าย ยืนยันสถานการณ์คร่าวๆ แล้วเรียกเนตรทองกลับมา จากนั้นตัดการเชื่อมโยง

หลินเฟิงลืมตาขึ้น พบว่าหวังเลี่ยและพวกกำลังเดินมาทางเสี่ยวเสวียน เมื่อหลินเฟิงกระโดดลงจากหลังเสี่ยวเสวียน หวังเลี่ย ฟางหลิง ต่งอวี่ก็มารอเขาอยู่ที่ลานว่างแล้ว

ร่างมหึมาของเนตรทองร่อนลงบนหลังคาบ้านหลังเต่า หลายคนมองอินทรียักษ์ที่กระพือปีกเกิดลมพายุ

"นี่สัตว์ควบคุมตัวใหม่ของนาย?" หวังเลี่ยถามด้วยน้ำเสียงที่เกือบจะมั่นใจ

"ใช่ ผมให้เนตรทองไปสอดแนมมา!"

"ข้างในเป็นยังไงบ้าง?" หวังเลี่ยถาม

หลินเฟิงเล่าสิ่งที่เนตรทองเห็นคร่าวๆ ว่าเมืองกว้างใหญ่มาก ยังไม่ทันเข้าไปลึกก็เจอศพภูตระดับ 3 แล้ว ใจกลางเมืองไม่ได้ไปเลย และบอกว่าอีกด้านของเมืองมีร่องรอยกิจกรรมของมนุษย์

หวังเลี่ยเงียบไปไม่กี่วินาที แล้วพูดตรงๆ "อวี่ถงบอกว่า ข้างในมีภูตประหลาดระดับ 3 มากกว่าหนึ่งตัว เมืองนี้มีศพภูตอย่างน้อยล้านตัว แถมใจกลางเมืองยังมีศพภูตระดับสูงกว่านี้อีก แนะนำให้เราอย่าไป"

เขาหยุดไปครู่หนึ่ง สายตาจับจ้องที่ใบหน้าหลินเฟิง "เราร่วมมือกันฆ่าศพภูตระดับ 3 สักสองสามตัว ผลึกประหลาดระดับ 3 แบ่งตามจำนวนคน เป็นไง? แบบนี้ยุติธรรมดี"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป