อากาศข้างในเหม็นคละคลุ้งอย่างรุนแรง แสงลอดผ่านรอยแยกของแผ่นเหล็กส่องเข้าไป เผยให้เห็นร่างที่ขดขดตัวรวมกันเป็นกอง——ผู้หญิง ทั้งหมดเป็นผู้หญิง นุ่งห่มแทบมิดชิด ส่วนใหญ่มีปลอกคอโซ่ล่ามคออยู่ อีกปลายของโซ่ถูกล็อกติดกับท่อเหล็กทีละท่อน
บนร่างกายของพวกนางเต็มไปด้วยร่องรอยต่างๆ ทั้งแผลเก่าและแผลใหม่ทั่วร่าง
สิ่งที่ทำให้ฟางหลิงใจกระตุกวูบที่สุดคือ ตอนที่เธอยื่นมือไปปลดโซ่เหล็กให้ผู้หญิงที่อยู่ใกล้ที่สุดคนนั้น ผู้หญิงคนนั้นเงยหน้าขึ้น ดวงตาฉายแววเกือบจะคลุ้มคลั่ง อ้าปากจะกัดข้อมือของฟางหลิง
ฟางหลิงรีบชักมือกลับ ผู้หญิงคนนั้นกัดพลาด ฟันกระทบกันดัง 'คลั่ก' แล้วนางก็โถมตัวเข้ามาอีก พรางพึมพำไม่ชัดว่า"อย่าแตะฉัน... อย่า... ฉันต้องการฮันนี่... ฮันนี่อีกเยอะ... ช่วยฉัน..."
ฟางหลิงมองดูผู้หญิงพวกนี้ที่ไม่มีสติสัมปชัญญะแล้ว หรือถึงขั้นเป็นบ้าไปแล้ว มีดสั้นในมือกำจนข้อนิ้วซีดขาว
"หลิน——เฟิง——" เสียงของเธอแทบจะคำรามออกมาจากไรฟัน ความโกรธในอกแผดเผาเหตุผลของเธออย่างบ้าคลั่ง
"แกมาดู..."
หลินเฟิงกระโดดขึ้นรถ กลิ่นนั้นโชยเข้าจมูกจนต้องขมวดคิ้ว มองไปตามทิศทางที่ฟางหลิงชี้ไปยังผู้หญิงพวกนั้น แววตาฉายแสงสีทองวาบ
ข้อมูลเป็นแถวๆ ปรากฏขึ้นตรงหน้า
[มนุษย์เพศหญิงที่ติดเชื้อจากภูตประหลาดกลายพันธุ์เพศผู้ สถานะ: การรับรู้ทางจิตผิดเพี้ยน หมดสิ้นจิตสำนึกอิสระ จิตสำนึกตนเองถูกครอบงำด้วยความยึดติดที่สับสนผิดเพี้ยนอย่างสมบูรณ์ ไร้ความสามารถในการปลุกพลัง และไม่สามารถฟื้นคืนได้แล้ว ผู้ปลุกพลังยังคงมีความเป็นไปได้ต่ำมากที่จะรักษาเศษเสี้ยวการรับรู้]