ร่างของฟางหลิงเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วท่ามกลางฝูงอสูร ทุกครั้งที่ดาบสั้นตวัดผ่าน ก็สังหารอสูรกลายพันธุ์ได้หนึ่งตัว กระทั่งกวาดล้างอสูรกลายพันธุ์ในพื้นที่เล็กๆ จนโล่ง ช่วยให้ผู้คนที่ถูกล้อมมีโอกาสเอาชีวิตรอดชั่วขณะ
หลังจากสังหารกระต่ายตัวหนึ่งอีกครั้ง ฟางหลิงมองดูฝูงอสูรกลายพันธุ์ที่เพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆ แล้วตะโกนลั่น "วิ่งไปทางเต่าของหลินเฟิงกัน ที่นั่นมีกำแพงเมืองคอยต้านไว้"
"เร็ว..."
"ทุกคนวิ่งไปทางโน้น หัวหน้าทีมไม่อยู่ ไปหาหลินเฟิงกัน..." ผู้คนในจุดพักชั่วคราวได้ยินเสียงของฟางหลิงก็ตะโกนบอกต่อ เตือนเพื่อนรอบข้าง
ที่สุดผู้คนก็ไม่วิ่งพล่านไร้ทิศทางราวกับแมลงวันไร้หัวอีกต่อไป ต่างรีบมุ่งหน้าไปทางเสี่ยวเสวียน มีคนถูกฝูงชนที่โกลาหลผลักล้ม ถูกคนข้างหลังเหยียบซ้ำทับร่าง มีเด็กหญิงร้องไห้เรียก "แม่จ๋า..."
ฟางหลิงกระโจนผ่านฝูงชนหลายครั้ง กระโดดขึ้นไปบนกำแพงเมืองบนหลังเสี่ยวเสวียนโดยตรง ลงมายืนข้างหลินเฟิง นางตะโกนว่า "หลินเฟิง มากับข้าไปช่วยคน..."
"เสี่ยวเฮย เฝ้าเสี่ยวเสวียนไว้ ห้ามอสูรกลายพันธุ์ตัวใดเข้าใกล้ เนตรทองออกรบ..."
เสี่ยวเฮยพุ่งออกจากข้างเท้าเขา วิ่งออกไปจากเนินดินหน้าประตูเมือง กระต่ายตัวหนึ่งที่พยายามเข้าใกล้ยังไม่ทันตั้งตัว แสงเย็นวาบผ่าน เพียงเสี้ยววินาทีหัวก็หลุดออกจากบ่า รอยเลือดที่หลงเหลือบนกรงเล็บอันคมกริบของเสี่ยวเฮยบอกทุกสิ่ง
[สังหารกระต่ายป่าเถื่อนตาแดงระดับ 2 แต้มวิวัฒนาการ +10]
เนตรทองโฉบลงมาจากที่สูง สยายปีกทั้งสองข้าง พายุใบมีดวายุสีเขียวกวาดเป็นระยะทางหลายสิบเมตร หนูเงาเทาที่อยู่บนเส้นทางของพายุใบมีดวายุถูกเชือดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยทั้งหมด