กัวอี้หายใจโล่งอก หันไปพูดกับหวังเลี่ยว่า "หัวหน้า พวกเราไปหาถังเก็บน้ำมันใต้ดินกันเถอะ ขบวนรถพวกนั้นอาจไม่มีเวลาขุดอุปกรณ์ใต้ดินออกมาด้วย"
หวังเลี่ยพยักหน้า แล้วหันหลังเดินไปทางที่กัวอี้ชี้ไว้ ฟางหลิงกับคนจากหน่วยลาดตระเวนอีกสองสามคนตามไป
หลินเฟิงไม่ได้ไปด้วย เขาเดินไปทางร้านสะดวกซื้อ เฉินหมิ่นคว้าแขนเขาไว้
"ระวังหน่อย ข้างในมีบางอย่าง"
หลินเฟิงเรียกสมาธิและก้าวเข้าร้านสะดวกซื้ออย่างระมัดระวัง ภายในร้านแสงสลัว ไฟไม่สว่างมาเนิ่นนานแล้ว
หลินเฟิงกวาดตามองไปรอบ ๆ ใจวาบเย็นไปครึ่งหนึ่ง ชั้นวางสินค้าล้มระเนระนาด ส่วนใหญ่ก็ว่างเปล่า บนพื้นมีซองเปล่าที่ถูกเหยียบแบนกับขวดเครื่องดื่มเกลื่อนกลาด
"ทางโน้น!"
เฉินหมิ่นยักคางไปทางด้านหลังเคาน์เตอร์เก็บเงิน
หลินเฟิงมองตามสายตาของเธอไป หลังเคาน์เตอร์เก็บเงินมีประตูแง้มอยู่บานหนึ่ง ข้างในมืดสนิท มองไม่เห็นอะไรเลย
หลินเฟิงไม่รีบเข้าไป เขาหยิบขวดเครื่องดื่มบนพื้นโยนเข้าไปก่อน
หลังจากขวดตกพื้นมีเสียง "ตุบ" ดังขึ้น ทันใดนั้นก็มีเงาดำตัวหนึ่งพุ่งพรวดออกมาจากด้านในอย่างรวดเร็ว กางแขนขาออกแล้วกระโจนใส่หน้าหลินเฟิงโดยตรง
หลินเฟิงถอยหลังไปสองก้าวอย่างรวดเร็ว กำแพงดินผุดขึ้นมาขวางการเคลื่อนไหวของสัตว์ประหลาด
นั่นคือสิ่งมีชีวิตเหมือนแมงมุม มีแปดขา แต่ไม่ใช่ขาแบบสัตว์ขาปล้อง หากเป็นแขนมนุษย์ ฝ่ามือแบออก เล็บแหลมคมและแห้งกร้านฝังลงบนพื้น ตรงกลางท้องมีโครงหน้าคนอยู่หลายใบ มีทั้งชายและหญิง