ออกจากสำนักงานหน่วยรบพิเศษมา เสิ่นเฟยเรียกแท็กซี่ออนไลน์คันหนึ่ง แล้วมุ่งหน้าไปยังจุดนัดพบ
พอถึงที่หมาย ลงจากรถ เขาเพิ่งจะพิมพ์ถามตำแหน่งของอีกฝ่ายในแอป
เงยหน้าขึ้น ก็เห็นชายหนุ่มผมเสยตั้งสูง ใส่ชุดดำคนหนึ่งกำลังโบกมือทักทายตนอยู่
"คุณเสิ่นเฟยใช่ไหมครับ?"
"ใช่" เสิ่นเฟยพยักหน้า "คุณคือคุณหลี่?"
"ฮ่าๆ คุณเฉินพูดเกรงใจไปแล้ว เรียกผมว่าเสี่ยวหลี่ก็พอ" ชายหนุ่มเอ่ยปากทักทายทันที "บ้านหลังแรกที่เราจะดูวันนี้อยู่ข้างบนนี่แหละครับ"
พูดจบ เสี่ยวหลี่ก็ชี้มือขึ้นไปที่ตึกอพาร์ตเมนต์เบื้องหน้าทั้งสอง
เสิ่นเฟยเงยหน้ามองครู่หนึ่ง ผนังด้านนอกของตึกอพาร์ตเมนต์เป็นสีเหลืองดินที่พบเห็นได้ทั่วไปที่สุด ชั้นล่างสุด ๆ เป็นสีน้ำตาลเข้ม ช่างเป็นสีที่ "คลาสสิก" มาก
มองจากดีไซน์ภายนอกแล้ว ความสวยงามไม่ค่อยมี แถมดูเชย ๆ อีกต่างหาก
เสิ่นเฟยเดินเข้าไปใกล้ ๆ ลูบผนังด้านนอก เป็นสีพ่นหินจริง ไม่ใช่หินแท้
"คุณเฉินครับ ตึกนี้มีอายุถึงสามสิบห้าปีแล้ว แต่ทุกปีก็มีการบำรุงรักษาผนังภายนอกอย่างทันท่วงที เรื่องนี้คุณวางใจได้เลยครับ"
"อืม" เสิ่นเฟยพยักหน้าเบา ๆ "ไปเถอะ เข้าไปดูข้างใน"
ทั้งคู่นั่งลิฟต์ขึ้นไปชั้นสิบเจ็ด จากนั้นเสี่ยวหลี่ก็เปิดประตูให้ พวกเขาก็เข้าไปในห้องได้สำเร็จ
พอเข้ามาในห้อง เสิ่นเฟยก็เห็นห้องนั่งเล่นเล็ก ๆ ก่อนเป็นอันดับแรก
ภายในห้องนั่งเล่น โซฟา ทีวี โต๊ะรับแขก เก้าอี้ จัดวางไว้ค่อนข้างครบครัน
แล้วก็ยังมีห้องนอนอีกสองห้อง ห้องน้ำหนึ่งห้อง ส้วมหนึ่งห้อง บวกกับห้องครัวอีกหนึ่งห้อง