ลิฟต์พุ่งขึ้นสู่ชั้นสิบหกอย่างรวดเร็วตลอดทาง เสิ่นเฟยไม่รู้สึกถึงการเคลื่อนที่ของห้องโดยสารแม้แต่น้อย
ถ้าไม่ใช่เพราะตัวเลขบนแผงควบคุมยังกระโดดขึ้นเรื่อย ๆ เขาคงคิดว่าพื้นที่รอบตัวหยุดนิ่งไปแล้ว
เสี่ยวหลี่เปิดประตูให้เช่นเคย แต่ครั้งนี้เขาไม่รีบให้เสิ่นเฟยเข้าไปทันที
“คุณเฉิน บ้านนี้มีข้อกำหนดเพิ่มเติมนิดหน่อย ต้องสวมปลอกหุ้มรองเท้าก่อนครับ” เสี่ยวหลี่ยิ้มอย่างเก้อเขิน
“เข้าใจ”
ทั้งคู่รีบสวมปลอกหุ้มรองเท้าแล้วจึงเดินเข้าไปในบ้าน
ทันทีที่ก้าวเข้าไป เสิ่นเฟยก็สั่งให้ระบบทำการตรวจวัดคะแนนทันที
เพิ่งก้าวเข้าประตู เขาก็สัมผัสได้ถึงความรู้สึกสบายอย่างประหลาด
เพียงกวาดตามองห้องนั่งเล่นรอบๆ ก็สัมผัสได้ถึงความกลมกลืน เงียบสงบ และอบอุ่นที่ส่งผ่านมา
ทั้งบ้านตกแต่งสไตล์โมเดิร์นเรียบง่าย ผสมผสานกลิ่นอายไม้ธรรมชาติและวินเทจเล็กน้อยในบางมุม
ยังคงเป็นสองห้องนอนหนึ่งห้องนั่งเล่น แต่ห้องนั่งเล่นดูมีลูกเล่นมากขึ้น มีเกาะกลางอเนกประสงค์เพิ่มมา และห้องครัวเชื่อมต่อกับห้องนั่งเล่นอย่างไร้รอยต่อ
ระบบไฟส่วนใหญ่เป็นแบบไม่มีโคมหลัก โคมหลักที่เหลือใช้เป็นไฟประดับในห้องนั่งเล่นเป็นหลัก
เครื่องซักผ้า เครื่องอบผ้า ไม่ต้องพูดถึง มีครบครัน
ดูมานานขนาดนี้ ในที่สุดก็มีบ้านสักหลังที่การตกแต่งภายในพอจะเอื้อมถึงชาติก่อนได้บ้าง
ชาติก่อนเสิ่นเฟยเองก็ไม่เคยได้อยู่บ้านดีขนาดนี้มาก่อน แต่ตอนนี้สถานะเขาเป็นนักเขียนยันต์อย่างน้อยก็ถือเป็นเครื่องพิมพ์ธนบัตรเคลื่อนที่ ความต้องการสูงหน่อยก็เป็นเรื่องปกติ