เม็ดยากลืนลงไปได้ไม่ถึงสามวินาที ร่างของเพยหยวนกวงก็มีปฏิกิริยาตอบสนองทันที
เส้นเลือดปูดโปนตามลำคอ แล้วกระจายเต็มทั้งหัว
เพยหยวนกวงตาแดงก่ำ ไอร้อนพุ่งออกจากปากไม่ขาดระยะ
ฮึบ... ฮึบ...
เขาหายใจหอบอย่างเจ็บปวดหลายครั้ง
อีกฝ่ายฉวยโอกาสนี้ ตัดสินใจรุกเข้ามาใส่อีกครั้งอย่างเด็ดขาด
เพียงชั่วครู่ที่พลังประหลาดกระแทกเข้ากับชุดรบ ค้อนยักษ์ที่แนบติดพื้นก็ถูกเหวี่ยงขึ้นมาทันที พุ่งเข้าใส่สิ่งประหลาดอย่างดุร้ายราวสายฟ้า
สิ่งประหลาดหดการโจมตีกลับทันที เคลื่อนกายราวกับเงามาร หลบคมค้อนของเพยหยวนกวงได้อย่างแม่นยำ
เพียงแต่... การรุกของเพยหยวนกวงไม่ได้มีแค่นี้เท่านั้น
หลบไปหนึ่งทีย่อมมีอีกหนึ่งทียกตามมา ทีแล้วทีเล่า รวดเร็วยิ่งกว่าทีเดิม!
สิ่งประหลาดฝ่ายตรงข้ามก็เร่งความเร็วขึ้นอย่างกะทันหัน พลางสลับตำแหน่งไปมาไม่หยุด จนค้อนยักษ์เอื้อมไม่ถึงเลยสักครั้ง
ในยามนี้ บนใบหน้าของเพยหยวนกวงไม่มีความตื่นตระหนกแม้เพียงเสี้ยว กลับเพิ่มความตื่นเต้นและความโหดเหี้ยมขึ้นอีกนิด
"ฮี่ ๆ ๆ!!"
ทั้งร่างของเพยหยวนกวงพุ่งออกไปราวกับกระสุนปืนใหญ่ เข้าประชิดตัวสิ่งประหลาดโดยตรง ตะบันค้อนเหล็กในมือราวกับฝนกระหน่ำ
ปั้ง!
ปั้ง!
ปั้ง!
คราวนี้ค้อนเหล็กได้สัมผัสถูกสิ่งประหลาดเสียที ถึงแม้จะไม่ใช่ทุกดอกที่แม่นยำ แต่เมื่ออาวุธแตะต้องเข้ากับสิ่งประหลาด ยันต์ปราบปีศาจระดับเสริมที่อยู่ข้างในก็ยังระเบิดขึ้นในชั่วพริบตา
ถูกแรงสั่นสะเทือนซ้ำ ๆ หลายครั้ง ความเร็วในการเคลื่อนที่ของสิ่งประหลาดลดลงอย่างมาก อีกทั้งรูปร่างก็เริ่มบิดเบี้ยว
ส่วนเพยหยวนกวงราวกับพลาสเตอร์ติดแผลแน่นหนึบ ไม่ยอมห่าง หมุนค้อนยักษ์ในมือถี่ยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ