ติ๊ด! ติ๊ด! ติ๊ด!
เสียงเรียกจากเครื่องสื่อสารดังขึ้น
ในรถยนต์ดำเชิงพาณิชย์ คคนที่ถูกเรียกขานว่า 'หัวหน้าทีมซ่ง' หลับตาหงิมๆ อยู่
"หัวหน้า! หัวหน้าหน่วยเพยขอพบครับ!"
"อ้อ... อ้อ! ได้" ชายคนนั้นรับสายสื่อสารทันที
"ว่าไง หัวหน้าหน่วยเพย สถานการณ์เป็นอย่างไรบ้าง?"
"หัวหน้าทีมซ่ง ไม่ดีเลยครับ! พวกเราถูกหลอกหมดแล้ว ไอ้พวกนี้ทั้งกลุ่ม ทั้งที่นี่ ล้วนเป็นแค่กลลวงทั้งนั้น!" เสียงของเพยหยวนกวงดังออกมาจากเครื่องสื่อสารด้วยน้ำเสียงร้อนรน
"พูดยังไง?"
"เราเพิ่งสอบปากคำสมาชิกคนหนึ่งที่จับตัวมาได้ เขาบอกว่าพวกนี้จับตัวประกันก็เพื่อดึงความสนใจของเราเท่านั้น ให้ไอ้อีแร้งดำได้ลักลอบเอาภาชนะปริศนาหนีออกนอกเมืองไป"
"อืม แล้วรู้หรือยังว่าที่ซ่อนตัวจริงของพวกมันอยู่ที่ไหน?"
"เราทำการสอบปากคำทุกคนในที่เกิดเหตุแล้ว คำตอบที่ได้ตรงกันคือ บ้านเลขที่ 55 ถนนโรงงานเก่า เขตเมืองนอกตอนใต้ ตลอดกระบวนการ เครื่องจับเท็จไม่มีการตอบสนองแม้แต่น้อย"
"ได้ งั้นคนพวกนี้ให้หน่วยป้องกันรับหน้าที่ควบคุมตัวไว้ ส่วนหน่วยสิบสี่ของพวกนายกับหน่วยเจ็ดของเราจะเดินทางไปยังจุดเกิดเหตุเดี๋ยวนี้ ทางนี้ฉันจะรายงานไปยังสำนักงาน ขอดูว่าแผนกป้องกันเมืองจะสามารถสั่งปิดพื้นที่เป็นการชั่วคราวได้หรือไม่"
เพยหยวนกวงรับคำ: "ได้ งั้นเราออกเดินทางตอนนี้เลย ใครไปถึงก่อนก็ลงมือก่อน อย่าเผลอให้มันหนีไปได้เด็ดขาด"
"เข้าใจแล้ว"
หลังจากวางสาย หัวหน้าหน่วยซ่งรีบรายงานผู้บังคับบัญชาทันที พร้อมกับจัดกำลังหน่วยเจ็ดเดินทางไปยังเขตเมืองนอกตอนใต้
หลังจากจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว เขาก็ยืดเส้นยืดสายอย่างสุดแรง
"เฮ้อ... เดาได้เลยว่าคงต้องปล่อยให้มันหนีรอดไปได้ แต่ก็ดีที่พรรคพวกนี้ตายไปไม่น้อย เชื่อว่าคงไม่มีความสามารถกลับมาก่อเรื่องวุ่นวายได้อีก"