วางสัมภาระลงแล้ว ทั้งคู่ก็พูดคุยกันอีกสองสามประโยค
ไม่นานนัก เสี่ยวเฟิงก็ได้รับภารกิจฉุกเฉิน รีบร้อนจากไป
ในห้องเหลือเพียงเสิ่นเฟยคนเดียว พอดีเขาจะได้ล้างหน้า เช็ดตัว แล้วนอนหลับให้เต็มที่
เสิ่นเฟยตั้งใจจะอาบน้ำอุ่น แต่พอคิดถึงบาดแผลบนตัว สุดท้ายก็ต้องยอมแพ้
เช็ดตัวด้วยน้ำอุ่นจนสะอาดแล้ว เสิ่นเฟยนอนเล่นโทรศัพท์บนเตียง ภายใต้แสงที่มากระตุ้น หนังตาค่อย ๆ หนักอึ้ง ในที่สุดก็ค่อย ๆ หลับไป
เวลาผ่านไปถึงดึกดื่น เสิ่นเฟยหลับตั้งแต่กลางวัน ตอนนี้ยังหลับลึกอยู่ ไม่ถึงรุ่งเช้าคงตื่นไม่ขึ้น
เทียบกับความสงบสุขในเขตเมืองใน คืนนี้เขตเมืองนอกช่างวุ่นวายเกินไปจริง ๆ!
"อย่าเข้ามา! ไม่งั้นฉันจะฆ่าพวกมันให้หมด!"
ในตรอกแห่งหนึ่งของเขตเมืองนอกฝั่งตะวันตก ชาวเมืองนอกหลายสิบคนอายุต่างกันถูกมัดมือมัดเท้า
ส่วนคนที่มัดพวกเขา ก็คือชายร่างยักษ์ฟันเหลืองและพรรคพวกนั่นเอง
"อย่าใจร้อน! ปล่อยตัวประกัน วางอาวุธยอมจำนน พวกนายจะได้รับการยกเว้นโทษประหาร"
จากนอกตรอกมีเสียงที่ถูกขยายดังเข้ามา
เหนือตรอกมีโดรนหลายสิบลำลอยอยู่ คอยจับตาดูความเคลื่อนไหวของชายร่างยักษ์ฟันเหลืองและพรรคพวกตลอดเวลา
บนดาดฟ้าอาคารไกลออกไป กลุ่มคนกลุ่มหนึ่งกำลังจ้องมองภาพที่โดรนส่งกลับมาแบบเรียลไทม์
"ตอนนี้ยืนยันได้แล้ว พวกนั้นอยู่ในห้องในตรอกนี่แหละ!" ชายคนหนึ่งชี้ไปที่ภาพบนคอมพิวเตอร์แล้วพูด
"ยืนยันได้รึยังว่านี่คือฐานที่มั่นของพวกนั้น?" เสี่ยวเฟิงซึ่งบังเอิญอยู่ที่เกิดเหตุ เขามองไปทางคนของหน่วยป้องกันแล้วถาม