จี้ฮ่าวไม่ได้ค้างคืนที่บ้านเสิ่นชิวเยว่ แต่ไปที่บ้านซ่งจื้อหย่าแทน
ซ่งจื้อหย่าเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง ทั้งที่ตกลงกันแล้วว่าจี้ฮ่าวจะมาหาเธอวันละสองครั้ง จนกว่าเธอจะตั้งครรภ์
แต่หมอนี่กลับหายหัวอยู่เรื่อย น่าโมโหจริงๆ
ตอนที่ซ่งจื้อหย่ากำลังขุ่นเคืองอยู่ในใจ ในที่สุดจี้ฮ่าวก็มาเสียที
............
ตอนเช้า
หลัวต้าไห่ยังคงหลับอุตุ แต่เสียงโทรศัพท์กลับดังขึ้นอย่างเร่งร้อน
“บัดซบ” หลัวต้าไห่สบถ
ช่วงนี้อารมณ์เขาไม่ดีเอาเสียเลย อดีตภรรยาหอบทรัพย์สินส่วนหนึ่งหนีไป ส่วนแอร์โฮสเตสขายาวที่เพิ่งเลี้ยงไว้ เขายังไม่ทันได้นอนด้วยก็ถูกจี้ฮ่าวแย่งไปเสียแล้ว
ตอนนี้แค่อยากนอนตื่นสายสักหน่อย ยังมีคนโทรมาปลุกอีก ซวยฉิบหาย!
“มีอะไร?” หลัวต้าไห่รับสายด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“คุณหลัว เกิดเรื่องแล้วครับ เสบียงในห้างหายไปหมด ผนังกับพื้นก็ถูกระเบิดจนพัง รีบมาดูเร็วครับ” ยามรักษาความปลอดภัยแทบจะร้องไห้ออกมา
หลัวต้าไห่กำลังจะด่าอีกฝ่ายสักสองสามคำ แต่จู่ๆ ก็นึกขึ้นได้ว่า ซูเปอร์มาร์เก็ตขนาดใหญ่ของโจวเซียวก็เป็นแบบนี้ไม่ใช่หรือ หรือว่า...
เขาไม่กล้ารอช้า รีบแต่งตัวแล้วเดินทางไปห้างด้วยความเร็วสูงสุด
จากนั้นหลัวต้าไห่ก็เห็นภาพที่เขาจะไม่มีวันลืมไปตลอดชีวิต
เหมือนที่ยามรักษาความปลอดภัยบอกไม่มีผิด เสบียงหายไปหมด ข้างในเละเทะไม่มีชิ้นดี