ฉินหว่านแนะนำตัวตนของฮั่วถิงชวนบนเวทีอย่างสั้น ๆ ไม่เปิดช่องให้ทั้งห้องได้ตั้งหน้าตั้งตาจับกลุ่มซุบซิบกันต่อ เธอหันไปเปิดกระดานโฮโลแกรมและสอนวิชากลยุทธ์จนจบคาบตามปกติ
แต่ทว่า ช่วงครึ่งหลังของคาบนี้
เจียงหว่านจือนั่งอยู่ที่ที่นั่ง และรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าสายตารอบข้างเริ่มเปลี่ยนไป
ก่อนหน้านี้
ทุกคนแอบมองเธอ ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น ความสงสัย และความเกรงขามต่อ "สัตว์ประหลาดกลยุทธ์ผู้ไร้เหตุผลแห่งทีม 079"
ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว
มีอะไรบางอย่างที่พูดไม่ชัดไม่เจนเพิ่มเข้ามา—
พันตรีผู้ตรวจการที่กองทัพส่งลงมาใหม่ กลับกลายเป็นคู่หมั้นของเธอเจียงหว่านจือ!
กว่าจะทนจนเสียงกริ่งหมดคาบดังขึ้น
อาจารย์ผู้ฝึกฉินหว่านก้าวขาออกจากประตูห้องเรียนไปได้ไม่ทันไร
"หว่านจือ!"
กู้เจาเจาเป็นคนแรกที่พุ่งเข้ามาจากแถวหน้าเหมือนลูกกระสุนปืนใหญ่ ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้นที่ยากจะกลั้นไว้
"นี่คือที่เธอบอกว่าไม่รู้จักกันเลยนะ?!"
"คุณพันตรีเดินเข้าประตูมา คำพูดแรกคือพูดต่อหน้าทั้งห้องว่า 'ไม่ได้เจอกันนาน' นะ!"
เจียงหว่านจือปวดหัวกับเสียงจอแจของเธอ ใบหน้าไร้อารมณ์ ยื่นนิ้วหนึ่งข้างดันหน้าผากกู้เจาเจาให้ผลักเธอออกไป
"ตอนเด็ก ๆ ถูกพ่อแม่บังคับให้เจอกันสองสามครั้ง นี่เรียกว่ารู้จักกันงั้นเหรอ?"
"แล้วสัญญาหมั้นล่ะจะอธิบายยังไง?" กู้เจาเจากระพริบตาถาม
เจียงหว่านจือสูดลมหายใจเย็น ๆ พร้อมกับยัดตำราใส่กระเป๋า และพูดอย่างเด็ดขาดว่า
"เศษซากของระบบศักดินา"
"..."
กู้เจาเจายืนนิ่งอยู่กับที่
เธออายุสิบแปดปี เพิ่งเคยได้ยินใครสักคนใช้คำที่ลบหลู่ขนาดนี้ มาวิจารณ์สัญญาหมั้นจากตระกูลใหญ่ระดับแนวหน้าที่ทุกคนอิจฉาของตัวเอง
และยิ่งกว่านั้น