เซี่ยจื้อจ้องมองข้อมูลบนหน้าจอ
ดวงตาที่เคยดูเหมือนคนไม่ค่อยได้นอน คู่นั้น ครั้งแรกเลยที่มันจริงจังอย่างถึงที่สุด
เสียงฝีเท้าด้านหลังดังสนั่นหวั่นไหว ทีมดาวโชนไล่ตามมาอยู่ในระยะห้าสิบเมตรแล้ว
ถ้ายังวิ่งฝ่ากระจกทางเดินยาวนี้ไปได้ เขาจะถูกล็อกเป้าโดยสมบูรณ์
เซี่ยจื้อไม่ได้หยุดกะทันหันเพื่อทำเป็นผู้เชี่ยวชาญ
เขารู้ดี ระดับร่างกายและฝีมือประชิดระยะอย่างตัวเอง ถ้าถูกตามทัน อยู่ได้ไม่ถึงวินาทีเดียว
เขาบังคับหุ่นยนต์ต่อสู้ให้วิ่งสุดความสามารถ พร้อมกับเคาะแผงควบคุมอย่างรวดเร็ว อัดข้อมูลเส้นทางการเคลื่อนที่ที่เพิ่งดักจับได้เป็นหลายส่วน
ส่งตรงไปหาเจียงหว่านจือ
"เจียงหว่านจือ"
เสียงของเซี่ยจื้อดังขึ้นในช่องสื่อสารของทีม ความเร็วในการพูดเร็วกว่าปกติเท่าตัว
"ฉันเจอลำดับการแทนตำแหน่งของพวกเขาแล้ว"
อีกฝ่ายหนึ่ง เจียงหว่านจือกำลังถูกเสิ่นเหยียนกดดันจนหายใจแทบไม่ทัน เสียงเตือนภัยของหุ่นยนต์ต่อสู้ดังลั่น
"พูดมา!"
เซี่ยจื้อเลือกพูดแต่เรื่องที่สำคัญที่สุด:
"หลังจากที่มีคนออกจากตำแหน่งเดิม"
"เสิ่นเหยียนจะเข้าไปแทนตำแหน่งกลางก่อน"
"คนอีกคน ก็จะมาแทนตำแหน่งเดิมของเสิ่นเหยียน"
เจียงหว่านจือกำคันบังคับแน่น แล้วถามกลับ:
"กี่ครั้ง?"
"สี่ครั้ง"
"แน่ใจได้ไหม?"
เซี่ยจื้อเหลือบมองผู้ตามล่าที่ใกล้เข้ามาทุกที:
"ไม่แน่ใจ"
"แต่สี่ครั้ง รูปแบบเหมือนกันเป๊ะ"
สายตาเจียงหว่านจือจับจ้อง
แค่นี้ก็พอแล้ว
นี่ไม่ใช่คำตอบมาตรฐานร้อยเปอร์เซ็นต์ที่ระบบให้มา แต่นี่คือการตัดสินใจด้วยความน่าจะเป็นสูงที่เซี่ยจื้อแลกด้วยชีวิต!
ผู้ตามล่าได้บุกเข้าไปยังโถงใหญ่สุดท้ายของอาคารผู้โดยสารแล้ว
"พี่เซี่ย! ทนไว้นะ! เดี๋ยวฉันไปช่วยเอง!"
โจวเหย่ตะโกนลั่นด้วยความร้อนรนในช่องสื่อสาร หุ่นยนต์ต่อสู้เตรียมจะเลี้ยวมาแล้ว
"อย่าวิ่งมาทางฉัน!"
เซี่ยจื้อตัดบทเขาอย่างไม่ลังเล
"ไปทางเจียงหว่านจือ"
โจวเหย่รีบร้อน:"แล้วนายจะทำยังไง?"
"หนีไม่พ้นแล้ว"
เซี่ยจื้อตอบอย่างเด็ดขาด
เขารู้ดี ด้วยความเสียหายของหุ่นยนต์ต่อสู้ตัวเอง และระดับร่างกายตัวเอง หนีหน่วยจู่โจมฝ่ายตรงข้ามไม่ทันแน่นอน
ถ้าตอนนี้ให้โจวเหย่วิ่งมาหา ก็แค่ทำให้รูปแบบที่เจียงหว่านจือดึงออกมาแทบตาย กลับไปรวมกันเป็นก้อนตายอีกครั้ง