เขตเหมืองมรณะ ดี-4
นี่คือหนึ่งในพื้นที่อันตรายที่สุดบนดาวร้าง
เต็มไปด้วยซากเครื่องจักรที่ถูกทิ้งร้าง หินสีแดงเข้มแผ่กลิ่นกำมะถันฉุนเฉียว
ยานขนส่งปล่อยคนลงแล้วก็บินขึ้นฟ้าทันที
เครื่องยนต์พัดเอาฝุ่นทรายฟุ้งกระจายไปทั่ว
ทั้งห้าคนยืนอยู่ใต้ป้ายเก่าๆ ตรงทางเข้าเหมือง
บรรยากาศชวนขนลุก
เผยหลินชวนเลื่อนแว่นตายุทธวิธีบนดั้งจมูก แล้วหยิบแผงยุทธวิธีออกมาจากกระเป๋า
ในฐานะนักเรียนอันดับหนึ่ง เขาคุ้นเคยที่จะควบคุมทุกอย่างไว้ในมือ
"ฟังให้ดี นี่คือการร่วมมือครั้งแรกของพวกเรา"
เสียงเผยหลินชวนเย็นชา แฝงไว้ด้วยน้ำเสียงที่ไม่อนุญาตให้โต้แย้ง
"ภูมิประเทศในเหมืองซับซ้อน สัตว์ร้ายดวงดาวส่วนใหญ่อยู่ในโพรง"
"โจวเหย่ นายถือโล่ห์อยู่ด้านหน้าตรง รักษาระยะสามเมตร ห้ามโลภอยากเก็บคะแนนเด็ดขาด"
"ถังหลี่ นายอยู่ด้านหลังขวาของโจวเหย่ รับหน้าที่เสริมดาเมจและเก็บเป้าหมายปีกข้าง"
"เซี่ยจื้อ เปิดเทอร์มินัลของนาย แล้วรายงานสัญญาณชีวิตในรัศมีห้าร้อยเมตรตลอดเวลา"
"เจียงหว่านจือ ตามฉันมา ทำหน้าที่สังเกตการณ์โดยรวม ไม่อนุญาตให้ฉันแล้ว อย่าไปไหนไกลตามลำพัง"
คำสั่งถูกสั่งออกมาอย่างชัดเจน
เป็นมาตรฐานระดับตำราสำหรับการจัดวางตำแหน่งทีม
โจวเหย่ทุบโล่ห์ครึ่งตัวลงกับพื้น พยักหน้าอย่างบ้าคลั่ง
"ได้เลยพี่เผย! ชี้ไปทางไหนผมก็สู้ทางนั้น!"