ความจริงของประวัติศาสตร์นั้นโหดร้าย
ปีนั้น ผู้บัญชาการขบวนขนส่ง เลือกเส้นทางขวาที่ดูปลอดภัยที่สุด
ผลปรากฏว่า ทั้งขบวนรถ พุ่งเข้าไปในวงล้อมที่ข้าศึกวางไว้อย่างพิถีพิถันถึงสามวันเต็มโดยไม่รู้ตัว
เสียหายหนัก แทบทั้งกองทัพถูกกวาดล้าง
และหลังจากนั้น
ในการประชุมทบทวนยุทธวิธีระดับสูงสุดของกองทัพ หนึ่งในแผนการที่ดีที่สุดที่ถูกเสนอ
คือ
[หยุดการรุกหลักชั่วคราว ส่งวิศวกรเบาแทรกซึมจากเส้นทางกลาง เข้าไปตรวจสอบว่าพื้นที่ถล่มสามารถซ่อมแซมชั่วคราวได้หรือไม่ หรือขอกำลังสนับสนุนทางอากาศ]
เจียงหว่านจือ
เธอแค่อ่านโจทย์เพียงครั้งเดียว ใช้เวลาแค่สิบกว่าวินาที
ก็สามารถเข้าถึงคำตอบที่แท้จริง ซึ่งแลกมาด้วยเลือด ได้อย่างแม่นยำ ไม่ผิดเพี้ยนแม้แต่นิด!
ถังหลี่กอดแขน มองสีหน้าตกตะลึงของกู้เฉินโจว
เริ่มพูดเหน็บแนมอย่างไม่เกรงใจ
"ร้อยโทกู้"
"ยังอยากถามคำถามที่ยากกว่านี้อีกไหม?"
โจวเหย่นั้นตรงไปตรงมายิ่งกว่า ใบหน้าเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ
"ฉันบอกแล้วไง ว่าหัวสมองของผู้บัญชาการเจียงของพวกเรา ใช้การได้ดีทีเดียว!"
เซี่ยจื้อพิงกำแพง กล่าวเสริมอย่างเกียจคร้าน
"ฉันแนะนำว่านายอย่าถามอีกเลย"
"ถ้าเธอตอบถูกอีกครั้ง เดี๋ยวหางก็จะชี้ฟ้าอีก ยุ่งยากจะตาย"
เจียงหว่านจือหันขวับ จ้องเซี่ยจื้อด้วยสายตากริ้ว
"เซี่ยจื้อ"
"หืม?" เซี่ยจื้อเลิกคิ้ว
"วันนี้นายนอนมามากเกินไปหรือไง?"
"ไม่ได้นอนมาก"
"ถ้าอย่างนั้นทำไมพูดมากขนาดนี้?!"
ได้ยินพวกเขาแย่งกันพูดเหน็บแนมอย่างไร้ความปรานี
เหล่านักศึกษาที่มุงดูอยู่รอบข้าง อดหัวเราะออกมาไม่ได้ในที่สุด
กลิ่นอายขมขื่นของคำว่า "หรือว่าเขามาเพราะเส้นสาย" ที่เคยคลุมรอบทีม 079 เนื่องจากตัวตนพิเศษของฮั่วถิงชวน
ในคำตอบที่เฉียบขาดของเจียงหว่านจือ และการหยอกล้อกันอย่างสบายๆ ของคนเหล่านี้