ยามเย็น
โจวเหย่เป็นห่วงโล่เก่าของพี่ชาย พอเลิกเรียนก็ตรงดิ่งไปที่โซนซ่อมบำรุงทันที
เจียงหว่านจือบังเอิญมาเจอเขาที่โรงอาหารพอดี เลยตามมาดูความคืบหน้าด้วย
พอเดินเข้าร้าน เจียงหว่านจือก็สังเกตได้ทันทีว่าถังหลี่เงียบผิดปกติวันนี้
ปกติแค่ถังหลี่ได้แตะเครื่องจักรที อาการคึกสุดขีดนั่นแทบทำให้คนตกใจตาย
วันนี้กลับก้มหน้าเงียบ หมกมุ่นกับขยะๆ ในมืออย่างสิ้นหวัง
เจียงหว่านจือโน้มตัวเข้าไป สายตากวาดไปที่หน้าจอนัดหมายบนโต๊ะทำงานของเธอ
ก็เห็นปัญหาทันที
"โดนแย่งงานเหรอ?"
โจวเหย่ได้ยินว่ามีคนกล้าแย่งงานของถังหลี่ หน้าคว่ำทันที
หันตัวจะเดินออกไป
"ใครทำวะ? ฉันไปถามให้รู้เรื่องเดี๋ยวนี้!"
ถังหลี่ไม่แม้แต่จะเงยหน้า สวนกลับมาห้วนๆ
"นายอยู่นิ่งๆ ไปเลย"
"ฉัน ถังหลี่ รับงานมา ยังไม่ถึงต้องให้เพื่อนร่วมทีมไปตีหน้าแย่งงานแทนฉัน ฉันเสียหน้าฉันเองไม่ไหว"
ถังหลี่เล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟังแบบไม่ติดใจอะไร
เจียงหว่านจือฟังจบ ปฏิกิริยาแรกคืออยากโปรยสตาร์คอยน์
ในเมื่อตอนนี้ถังหลี่ต้องการเครดิตที่สุด
ก็แค่ใช้สตาร์คอยน์ซื้อเครดิตให้ถังหลี่ตรงๆ จบเรื่องไม่ใช่เหรอ?
มือของเจียงหว่านจือเพิ่งจะยื่นไปทางเทอร์มินัลของตัวเอง แววตาบอกชัดว่ากำลังจะใช้เงินสะบัดปัญหา
ประแจในมือถังหลี่ "ปัง!" ฟาดลงบนโต๊ะ
ขัดจังหวะเธอกลางคัน
ท่าทีแน่วแน่
"เจียงหว่านจือ เก็บท่าคุณนายเศรษฐีนั่นของเธอไปได้เลย"
มือเจียงหว่านจือค้างอยู่กลางอากาศ
ปฏิกิริยาแรกคิดว่าถังหลี่หัวแข็งเกินไป
เรื่องที่ใช้เงินทุบให้เรียบได้ จะไปอ้อมค้อมทนรับความขัดใจทำไม?