"ถึก——"
หุ่นยนต์ต่อสู้ทั้งห้าเครื่องของทีมหลัวไข่ พุ่งตรงเข้าหาศูนย์กลางซากปรักหักพังพร้อมเสียงลมหวีดหวิว
เมื่อเห็นหุ่นยนต์ต่อสู้เก่าๆ หมายเลข 47 ของถังหลี่นิ่งงันอยู่กับที่ หลัวไข่ก็ปล่อยเสียงหัวเราะก๊ากออกมาในห้องขับอย่างไม่ปิดบัง
สมกับเป็นเศษเหล็กไร้ค่า
ยังไม่ทันออกสตาร์ทก็แฮงค์ซะแล้ว
"จ้าวฉี! ไปจัดการนักซ่อมเครื่องคนนั้นซะ!"
หลัวไข่ออกคำสั่งเสียงดัง "จัดการทั้งคนทั้งเศษเหล็กนั่น ให้ออกจากสนามไปให้หมด!"
"รับทราบ!"
เด็กใหม่ชื่อจ้าวฉีขับหุ่นยนต์ต่อสู้สายพลังยิงพุ่งออกจากแถวอย่างรวดเร็ว
เขายังไม่ทันได้ดึงอาวุธหลักด้วยซ้ำ แค่ชักดาบสั่นความถี่สูงสำหรับฝึกออกมาด้ามหนึ่ง แล้วเร่งความเร็วพุ่งเข้าหาถังหลี่
บนอัฒจันทร์ผู้ชม หลายคนส่ายหัว
จบเห่แน่ๆ
หุ่นยนต์ต่อสู้หมายเลข 47 ก็เก่าจะแย่แล้ว ตอนนี้ยังนิ่งไม่ขยับเลย นี่มันเป้าโง่ชัดๆ
หุ่นยนต์ต่อสู้ของจ้าวฉีมาถึงในพริบตา
ดาบสั่นความถี่สูงถูกยกขึ้นสูง ส่องประกายสีน้ำเงินจ้าออกมา แล้วฟาดลงใส่ห้องขับของถังหลี่อย่างแรง!
ในวินาทีที่คมดาบกำลังจะร่วงลง
หุ่นยนต์ต่อสู้หมายเลข 47 ที่นิ่งเงียบมาตลอด ก็ขยับขึ้นมาฉับพลัน
ไม่มีการเคลื่อนไหวพลิ้วไหวใดๆ
ไม่มีการหลบหลีกอลังการใดๆ
ถังหลี่ไม่ถอยแม้ก้าวเดียว เธอบังคับเจ้าของโบราณอายุสิบปีเครื่องนี้ ก้าวไปข้างหน้าอย่างหนักแน่นหนึ่งก้าว
แขนขวาอันหนักอึ้งของหุ่นยนต์ต่อสู้ถูกยกขึ้นมาฉับพลัน
"เปรี้ยง!"
เสียงโลหะกระทบกันดังสนั่นหวั่นไหวจนแทบแก้วหูแตก
จ้าวฉีชะงัก
ผู้ชมทั้งสนามก็ชะงัก
ถังหลี่ไม่ได้ชักอาวุธ เธอกลับใช้ฝ่ามือจักรกลของหุ่นยนต์ต่อสู้โดยตรง กระชากคมดาบสั่นความถี่สูงที่ฟาดลงมานั้นไว้ได้มิด!
แม้ดาบเล่มนั้นจะไม่ได้ลับคม แต่แรงนี้ก็ชวนขนลุกอยู่แล้ว
แต่แขนของหุ่นยนต์ต่อสู้หมายเลข 47 กลับนิ่งสนิท ไม่ขยับแม้เสี้ยวนิ้ว
"นาย..." จ้าวฉีเพิ่งจะเอ่ยปาก
ถังหลี่ไม่เปิดโอกาสให้เขาเลย
แววตาคมกริบวาบขึ้นมาในหางตา สองมือวาดเป็นเงารางบนแผงควบคุม
"แม่ให้แก่มานี่!"
ข้อมือของหุ่นยนต์ต่อสู้หมายเลข 47 พลิกกลับอย่างรุนแรง ล็อกคมดาบของฝ่ายตรงข้ามไว้มิด แล้วอาศัยแรงส่งที่จ้าวฉีพุ่งเข้ามา ดึงกลับอย่างแรง!