"ถังหลี่"
"หืม?"
"ตอนนี้ฉันขอยกเลิกทีมยังทันไหม?"
เจียงหว่านจือเพิ่งพูดจบ
หนุ่มหัวเกรียนที่แบกโล่อยู่ข้างหน้าก็พุ่งมาถึงระยะไม่ถึง 30 เมตรจากพวกเธอแล้ว
ที่วิ่งตามหลังเขามา คือหมูป่าเกราะหินคลุ้มคลั่งกว่าสิบตัว
ฝุ่นคลุ้งตลบ
แผ่นดินสั่นสะเทือน
หนุ่มหัวเกรียนวิ่งสุดชีวิต พร้อมกับตะโกนก้อง
"เพื่อนร่วมห้อง!"
"อย่ามัวแต่ยืนงง! ขึ้นต้นไม้เร็ว!"
เจียงหว่านจือหันตัวจะวิ่งหนี
แต่ร่างกายระดับ E+ ของเธอไม่เอื้อให้ทำท่าทางซับซ้อนอย่าง "รีบถอยเร็ว" ได้เลย
ขาทั้งสองข้างเหมือนถูกถ่วงด้วยตะกั่ว
เพิ่งก้าวออกไปได้สองก้าว
ถังหลี่ที่อยู่ข้างหลังกลับชักดาบหนักที่มีรอยบากเต็มใบออกมา
"จะหนีอะไร!"
ในตาถังหลี่ประกายวาววับ
เธอจนกลัวแล้ว
ในสายตาเธอ นั่นไม่ใช่ฝูงหมูป่าคลั่ง
นั่นคือเครดิตที่เดินได้ เป็นทรัพยากรที่ชัดเจน!
"คะแนนที่ส่งมาถึงมือ ไม่เอาสิโง่!"
ถังหลี่ตวาดลั่น ยกดาบพุ่งตรงเข้าใส่ฝูงหมูป่า!
เจียงหว่านจือหยุดฝีเท้า หลบอยู่หลังต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง
เธอหมดคำจะพูดจริง ๆ
บ้าไปแล้ว
คนในโรงเรียนนี้บ้ากันไปหมดแล้ว
หนุ่มหัวเกรียนเห็นถังหลี่ถือดาบวิ่งเข้ามา ดวงตาเป็นประกาย
"น้องสาว! กล้าหาญนัก!"
"ฉันชื่อโจวเหย่!"
"ฉันช่วยรับความเสียหาย เธอรับหน้าที่โจมตีปีกข้าง!"
โจวเหย่คำรามก้อง